Wonderlustre

My favorite definition of Wonder is 'a state of arousal at finding something strange or surprising'. Fave def of Lustre is 'a quality that outshines the usual.' So for me Wonderlustre is something which is left of centre and surprising which has risen above the ordinary," aldus Skunk Anansie-voorvrouw Skin over de titel van het gloednieuwe studioalbum Wonderlustre dat op 13 september bij V2 Records uitkomt. Een album dat progessief is als je kijkt naar de backcatalogue van de band, relevant in het huidige muzieklandschap, sterk en vurig en boordevol emotionele expressies. Met andere woorden, Wonderlustre bevat alle elementen die je in een Skunk Anansie album zoekt. Door de samenwerking met producers Jeremy Wheatley (Depeche Mode, Sugababes, Empire Of The Sun), Chris Sheldon (Foo Fighters, Biffy Clyro, Radiohead, Pixies) en Cenzo Townshend (U2, Florence & The Machine, Snow Patrol, Kaiser Chiefs) plus de befaamde engineer Brio Taliaferro (Newton Faulkner, Moby, Ladyhawke) heeft Skunk Anansie ook aan de productionele kant een ongelofelijke prestatie geleverd. Wonderlustre klinkt fris en toegankelijk zonder dat de band haar rockwortels uit het oog heeft verloren

Wonderlustre laat zich beluisteren als een emotionele achtbaan. Er is mid-tempo poprock in de vorm van The Sweetest Thing en Feeling The Itch, de band toont zich van haar donkere en sensuele kant met My Love Will Fall, musiceert heerlijk losjes op het openingsnummer God Loves Only You, terwijl de leadsingle My Ugly Boy is gebouwd op een waanzinnig aanstekelijke gitaarrif. Dat Skin een uitmuntend zangeres is die je bij de keel grijpt en Ace, Cass en Mark groot gevoel hebben voor prachtige melodieën en melancholische akkoordprogressies is bekend, maar met de ballads Talk Too Much en You Saved Me bereikt Skunk Anansie in dat opzicht nieuwe hoogten. Ja, Wonderlustre is een emotionele achtbaan, maar het belangrijkste is dat dit album in zijn geheel representatief is voor een band die zichzelf opnieuw heeft uitgevonden en tegelijkertijd de relevantie behoudt die ze in de dagen van de albums Paranoid & Sunburnt, Stoosh en Post Orgasmic Chill had.