Vittoria Quartararo - Dutilleux: Complete Music For Piano Solo (CD)

Hoewel Dutilleux al op jonge leeftijd begon te componeren en de strenge opleiding aan het Parijse Conservatorium volgde, met als hoogtepunt de felbegeerde Prix de Rome in 1938 met een cantate, beschouwde hij zijn Pianosonate van 1946-8 als een Opus 1. Deze houding was kenmerkend voor een opmerkelijk nauwgezette en zelfkritische componist die zijn leven wijdde aan het componeren - en het opvoeden van jonge componisten - en wiens gepubliceerde output toch invloedrijk is in geen verhouding tot zijn omvang.

Hij schreef de sonate voor de pianiste Geneviève Joy met wie hij in 1946 trouwde. De muzikale taal is evenzeer modaal als tonaal, en heeft evenveel te maken met Bartóks methoden van muzikale organisatie en het 19e-eeuwse Germaanse concept van het grootschalige meesterwerk als met hedendaagse ontwikkelingen in de harmonie. Alles wat hij schrijft lijkt het gangbare idee te weerleggen dat Franse muziek in wezen frivool en charmant is, maar Dutilleux' muziek kan ook glimlachen en ontspannen: toen hij bij de Franse radio werkte componeerde hij een reeks korte pastiche-stukjes als luchtvulling, die hij later samenbracht in een suite, Au gré des ondes.

Merel is Dutilleux' enige terreinwinst op zijn tijdgenoot Messiaen: bewust kort en niet-naturalistisch in vergelijking, meer een portret van de ziel van de merel dan van zijn zang. De Debussiaanse erfenis van het schilderen op de piano komt naar voren in de set van Drie Preludes gecomponeerd tussen 1973 en 1988, terwijl Resonances een studie is in klankkleur opgebouwd met de individuele techniek van de componist van spilnoten en akkoorden.

Zoals Vittoria Quartararo in haar inleiding in het boekje opmerkt, "lijkt de muziek van Dutilleux vaak te verschuiven naar een visueel niveau. Terwijl de verticaliteit van de piano-akkoorden kan resoneren zoals het licht op een zwart doek, wordt de blik horizontaler, afstandelijker en soms visionair, de weerkaatsing waarnemend van een klank getransformeerd in vloeibaar kristal"

Vittoria Quartararo, geboren in Sicilië in 1989 en nu woonachtig in Keulen, is een musicus met brede artistieke sympathieën wier artistieke projecten variëren van concertrecitals in heel Europa tot experimentele ontmoetingen van muziek met improvisatie en theater. Als academica specialiseerde zij zich in de muziek van Korngold; zij vertolkt zowel klassiek, romantisch als hedendaags repertoire en werkt samen met grote namen uit de nieuwe muziek, zoals de hoboïst/dirigent Heinz Holliger en het Ensemble 20/21 uit Keulen, maar ook met vele levende componisten.

Henri Dutilleux (1916-2013) was een Franse componist die met zijn relatief kleine oeuvre veel internationale bekendheid verwierf. Als componist trad hij in de traditie van Maurice Ravel, Claude Debussy, Albert Roussel en Olivier Messiaen, maar hij ontwikkelde en handhaafde een zeer persoonlijke, unieke stijl, gekenmerkt door exquise vakmanschap en een gevoel voor instrumentale kleuren en sonoriteiten.
Deze nieuwe opname presenteert Dutilleux' complete werken voor piano solo. Tussen de twee pijlers van de Pianosonate en de "Trois Préludes" bevinden zich een aantal miniaturen, die de ontwikkeling van zijn stijl tijdens zijn lange leven weerspiegelen.
Vittoria Quartararo kreeg haar piano-opleiding aan de Scuola di Musica di Fiesole bij Valentina Pagni en Andrea Lucchesini en vervolgde haar muzikale studie in Duitsland aan de Hochschule für Musik und Tanz Köln bij Jacob Leuschner, Claudio Martínez-Mehner en David Smeyers in hedendaagse muziek uitvoering. Andere belangrijke invloeden in haar muzikale ontwikkeling zijn Ewa Kupiec, Alexander Lonquich en Pierre-Laurent Aimard. Naast haar afgeronde pianostudies heeft zij ook een Master in Musicologie, behaald aan de Universiteit van Florence.
In haar soloprojecten houdt ze ervan om een breed spectrum van muzikale werken te omvatten, waarbij ze communicatieve uitvoeringen van repertoires presenteert, waarbij ze het oude met het nieuwe combineert.
Ze heeft nauw samengewerkt met gerenommeerde componisten als Heinz Holliger en Johannes Schöllhorn, en ze heeft eerste uitvoeringen gegeven van werken van Georg Katzer, Atli Ingólfsson, Daniel Cueto en Antonio Covello, onder anderen.