Vittjar

Vittjar is het elfde studioalbum van de Zweedse band Kaipa, een groep die vooral bekendstaat om hun symfonische progrock met duidelijke folk-invloeden. De band ontstond in de jaren zeventig en combineert op Vittjar klassieke prog-elementen – zoals complexe muzikale structuren en uitgebreide toetsensolo’s – met Scandinavische volksmuziek, wat het album een eigenzinnig en kleurrijk karakter geeft.

Het album verscheen in 2012 en werd uitgebracht als een dubbele LP op gekleurd vinyl. Op Vittjar weet Kaipa opnieuw een brug te slaan tussen indrukwekkend instrumentaal vakmanschap en sferische melodieën. De toevoeging van gastmuzikanten, waaronder Fredrik Lindqvist op blokfluit en Elin Rubinsztein op viool, versterkt het folkloristische karakter van de plaat. Door het gebruik van deze instrumenten klinkt de muziek vaak open en organisch, en wordt een dromerig, soms bijna sprookjesachtig muzikaal landschap neergezet.

Bijzonder aan het album is onder meer het lange 'Our Silent Ballroom Band', een epic die ruim twintig minuten duurt en waarin de verschillende muzikale invloeden van Kaipa optimaal tot hun recht komen. Hier worden symfonische rock, folk en sterke vocale partijen vakkundig verweven tot een dynamisch geheel. Ook het gelijknamige nummer 'Vittjar', gezongen in het Zweeds, valt op door zijn duidelijke folk-invloeden en authentieke sfeer. Daarnaast is 'Lightblue And Green' een treffend voorbeeld van Kaipa’s symfonische stijl, waarin melodieuze thema’s en uitbundige instrumentatie elkaar afwisselen.

Vittjar kent een avontuurlijke, positief geladen sfeer en biedt een uitgebalanceerde mix van virtuositeit, muzikale innovatie en toegankelijke melodieën. De productie is helder en ruimtelijk, wat elk instrument goed tot zijn recht laat komen. De plaat wordt vaak geprezen om zijn rijke arrangementen, zowel door internationale muziekpers als door liefhebbers van het genre. Het album is vooral een aanrader voor luisteraars die houden van progressieve rock met een uitgesproken folkloristische inslag.