Vertrouwd En O Zo Vreemd

Over Vertrouwd en o zo vreemd.
Kom er nog maar eens op vandaag de dag: negentien uur televisie over één enkel woord.
Maar ooit – in 1995 – zond de VPRO vijf volle televisie-avonden uit over dat ene woord: herinnering. Een magistrale serie van Wim Kayzer. Gesitueerd op een kasteel in Gelderland. Met een fascinerende gastenlijst. Van schrijvers als Joseph Brodsky, Gerhard Durlacher, Ben Okri en Mario Vargas Llosa tot wetenschappers als Gary Lynch, Merlin Donald, Elizabeth Loftus en Willem Wagenaar.
Alzheimerpatienten kwamen naar het kasteel, mensen met bizarre geheugenafwijkingen, idiot-savants, een koor, een heus fanfarekorps, een rabijn, dichters. Armando kwam langs. W.L.Brugsma nam er plaats, Frans de Waal trad binnen.
Fenomeen van de herinnering.
Vanuit alle mogelijke gezichtshoeken werd in Vertrouwd en o zo vreemd het even wezenlijke als wezensvreemde fenomeen van de herinnering belicht. Met als uitgangspunt die ene vraag van Wim Kayzer: ‘Zullen we ooit iets van ons bewustzijn kunnen begrijpen als we niet eerst ontraadselen waarop het drijft: geheugen en herinnering?’