Under The Blue Covers

John Campbelljohn presenteert met Under The Blue Covers een veelzijdig album dat geworteld is in het bluesgenre, maar waarin ook elementen van rock doorklinken. Op deze CD laat Campbelljohn zich kennen als een artiest die met zijn slidegitaar en expressieve stem zowel de traditionele bluesrooots eer aandoet als eigentijdse accenten weet te leggen. De sound van het album is rauw, energiek en doordrenkt met melancholie, waarmee het aanslaat bij liefhebbers van authentieke bluesmuziek.

Het album bevat veertien tracks en biedt een afwisselende luisterervaring. Campbelljohn combineert eigen composities met interpretaties van bekende bluesklassiekers, wat Under The Blue Covers een rijke dynamiek geeft. Zijn gitaarspel en schurende zang voeren de boventoon, waarbij elk nummer zich onderscheidt door virtuositeit en gevoel. Hierdoor is het album niet alleen geschikt om in één keer te beluisteren, maar komt elk liedje ook afzonderlijk goed tot zijn recht.

Drie tracks die opvallen zijn Rock This House, Hey Hey Baby en Dirty Woman. Rock This House kenmerkt zich door een opgewekte energie en krachtige riffs, waardoor het nummer uitermate geschikt is als openingstrack. Hey Hey Baby heeft een zwierige groove en een pakkend refrein, terwijl Dirty Woman barst van de bluesy attitude die zo typerend is voor Campbelljohns stijl. Deze nummers laten goed horen hoe Campbelljohn de blues een eigen, moderne draai geeft zonder het genre geweld aan te doen.

Under The Blue Covers verscheen als CD in 2003 en is sindsdien een gewaardeerd album onder bluesliefhebbers. De opnamekwaliteit is helder en de productie ondersteunt het authentieke karakter van de muziek. Het album mag dan stevig in de bluestraditie staan, Campbelljohn slaagt erin om fris en eigentijds te blijven klinken. Daarmee is Under The Blue Covers een sterke vertegenwoordiger van hedendaagse blues uit het begin van de 21e eeuw.