Transatlantic Trance Map - Marconi's Drift (CD)

Transatlantic Trance Map - Marconi’s Drift is een experimenteel album dat in 2024 als CD is uitgebracht. Het album is het resultaat van een ambitieus project van saxofonist Evan Parker en elektronica-specialist Matthew Wright, samen opererend onder de naam Trance Map. Parker en Wright stonden aan de basis van meerdere albums en live samenwerkingen met wisselende gastmusici, maar Marconi’s Drift is de meest grootschalige variant, met een dertienkoppig ensemble dat simultaan speelde op twee locaties: zeven muzikanten in Kent (VK) en zes in Brooklyn (VS).

Qua genre beweegt het album zich in het grensgebied van de experimentele, elektro-akoestische muziek, met diepe wortels in de hedendaagse geïmproviseerde muziek, free jazz en live-elektronica. De muziek is volledig geïmproviseerd, waarbij de klankwerelden worden gekenmerkt door een mengeling van akoestische instrumenten – zoals sopraansaxofoon, trompet, trombone, cello, piano, en klarinet – en live sampling, draaitafels en elektronische processing. Dit levert een klankpalet op waarin abstracte digitale frequenties, robuuste akoestische geluiden en gelaagde texturen samenkomen.

De openingstrack vangt aan met diepe, staccato-klanken uit Ned Rothenbergs basklarinet en wordt versterkt door het expressieve sopraanspel van Evan Parker. In het middenstuk horen we de karakteristieke bijdragen van elektronica-specialisten zoals Pat Thomas, Ikue Mori en Sam Pluta, die digitale flarden, metalen schrapen en veraf klinkende ruis integreren binnen het geheel. Ook Mat Maneri op altviool en Hannah Marshall op cello mengen zich met solistische en begeleidende passages die variëren van lyrisch tot onbehaaglijk ruw, zonder ooit de continuïteit van de sfeer te doorbreken.

Een van de kerntracks op het album is 'Marconi’s Drift', waarin het ensemble zijn volledige breedte toont, van ingetogen pianoklanken en subtiel elektronisch werk tot aan uitbarstingen van collectieve improvisatie. Een andere opvallende compositie is 'Roulette Interlude', waar de interactie tussen percussieve piano-aanzetten, trombone en liveelectronics voor een beklemmende spanningsboog zorgt. Daarnaast laat een track als 'Hot Tin Resonance' met cellistische pizzicato en rijk geschakeerde klarinetten horen hoe het collectief steeds nieuwe texturen verkent.

Het album bewijst zich niet alleen als een krachttoer van simultane live-improvisatie over de Atlantische Oceaan, maar ook als een overtuigende staalkaart van waar experimentele jazz en elektro-akoestische improvisatie anno nu toe in staat zijn. Marconi’s Drift is daarmee een markant hoofdstuk in zowel de loopbaan van Evan Parker als in het bredere landschap van de vrije muziek.