Towards the Shores of the End

Towards The Shores Of The End is een split-album uitgebracht op CD in 2011 door de Britse band Fen en het Zweedse De Arma. Het album behoort tot het genre post-black metal, waarbij atmosferische klanken en melodische structuren centraal staan. Fen wordt gezien als een hoeksteen binnen de moderne post-black metal, en op dit album hanteren ze hun kenmerkende mix van rauwe black metal met melancholieke, fragile post-rock-invloeden. De Arma biedt daarentegen een meer traditionele benadering van black metal, sterk geworteld in de Scandinavische traditie, met lo-fi productie en een hypnotiserende sfeer.

Fen presenteert op dit album vier nummers, waaronder Soilbound en Ageless Threnody. De songwriting laat een sterke hang naar melancholie en de natuur horen, wat versterkt wordt door de doordachte opbouw van hun tracks en het gebruik van synths naast de kenmerkende rauwe gitaren. Het titelnummer Towards The Shores Of The End bouwt op vanuit minimale instrumentatie en ontvouwt zich tot een episch en emotioneel geladen compositie, gedragen door melodielijnen en gelaagde ritmes. Bereft is een instrumentaal stuk dat akoestische gitaren combineert met piano en subtiele percussie en zo een breekbaar, introspectief intermezzo vormt binnen het geheel.

De Arma’s kant van deze split bevat drie nummers, waaronder Crimson Waters Ebbing The Shores en Noemata. Hun muziek reflecteert een diepgewortelde inspiratie van bands als Armagedda, met tremolo-gitaarpartijen en cleane, soms koorachtige zang. Noemata steekt er als lengte en sfeer bovenuit door zijn sombere melodieën en de sterke overeenkomst qua sound met Fen; de song bevat een intrigerende mix van melancholie en triomfantelijke akkoorden die binnen de context van het album een brug slaan tussen beide bands. From Horizon To Oblivion is een andere track waarin De Arma hun unieke, maar toch vertrouwde black metal geluid tentoonspreidt.

Het album Towards The Shores Of The End slaagt erin fans van beide groepen te verenigen door een overtuigende balans te bieden tussen melancholische intensiteit en atmosferische diepte. De split werkt zowel als introductie tot het geluid van De Arma als een uitbreiding van Fen’s muzikale universum. Het gebruik van post-rock-elementen, hypnotiserende synthesizers en zorgvuldig opgebouwde melodieën illustreert waarom deze CD voor velen een aanrader is binnen het post-black metal genre.