Timber Timbre - Lovage (CD)

Lovage is het zevende studioalbum van Timber Timbre, uitgebracht op CD in het jaar waarin de band haar eerste volledige werk na een lange pauze presenteert. Timber Timbre staat bekend om haar melancholische, sfeervolle mix van singer-songwriter, blues en subtiele folk, waarbij op Lovage het accent ligt op intieme piano-arrangementen en de karakteristieke warme bariton van zanger Taylor Kirk. Het album is opgenomen met een natuurlijke, close-up en enigszins echoënde productie, waardoor de luisteraar het gevoel krijgt bijna in dezelfde kamer als de muzikanten te vertoeven.

Het genre van Lovage beweegt zich tussen alternatieve singer-songwriter, indie folk en lichte americana, met sterke invloeden uit de blues en een vleugje spaghetti western. Kirk citeert inspiratiebronnen als Brian Wilson en Leonard Cohen, en deze invloeden zijn voelbaar in de subtiele melodielijnen en het melancholische karakter van de nummers. De pianoklanken zijn vaak zacht en troostend, ondersteund door een sporadisch aanwezige baslijn en subtiele percussie.

Het album opent met Ask the Community, een song die direct het persoonlijke en introspectieve karakter van Lovage blootlegt. Taylor Kirk’s stem klinkt hier als een fluistering in het oor van de luisteraar, terwijl eenvoudige pianobegeleiding voor een etherisch effect zorgt. Sugar Land is een opvallende track waarop een aanstekelijk, bijna western-achtig refrein te horen is; het lied is tegelijk humoristisch en geladen met thema’s van consumptie en controleverlies, zoals blijkt uit de herhaalde zin 'no I can’t stop eating sugar'. Een andere bijzondere track is Confessions of Dr. Woo, een compositie met een soulvol en abstract einde die het b-filmachtige en mysterieuze karakter van het album onderstreept.

Naast deze nummers kent Lovage ook het warm klinkende Holy Motors, dat door zijn melodieuze opbouw en verdwijnende-verschijnende baslijn een onverwachte lichtheid brengt binnen het verder broeierige en duistere geheel. Het slotnummer Lovage reflecteert op vergankelijkheid en het accepteren van imperfecties, iets wat als rode draad door het album loopt.

Hoewel Lovage qua productie en songwriting bescheiden en ingetogen aanvoelt, blijft het trouw aan de unieke sfeer die Timber Timbre inmiddels tot handelsmerk heeft gemaakt. De band brengt geen uitbundige diversiteit, maar weet met minimale middelen een beklemmende en introspectieve sfeer neer te zetten die perfect past bij de herfstsfeer van het album. Voor fans van introspectieve ballads en eigentijdse folk biedt Lovage precies wat ze verwachten: een broeierig, liefdevol en melancholisch album dat zich laat beluisteren als nachtelijke poëzie.