These New Puritans - Field Of Reeds (CD)

Field of Reeds is het derde studioalbum van These New Puritans en verscheen in het jaar 2013. Het album markeert een duidelijke evolutie ten opzichte van hun eerdere werk. Waar hun voorgangers doordrenkt waren van postpunkinvloeden, grijpt Field of Reeds naar een veel rijkere, experimentele benadering met elegante orkestrale arrangementen en een subtiele, soms minimalistische sound. Het genre van het album beweegt zich tussen art rock, neoklassiek en ambient. De muziek wordt gekenmerkt door zorgvuldige composities waarin de band traditionele bandinstrumenten verbindt met strijkers, blazers en koorelementen.

Op Field of Reeds laten These New Puritans de conventionele rockstructuren los en kiezen ze voor een weids, atmosferisch geluid. Het album begint ingetogen en traag, met als openingstrack The Way I Do, waarin bedwelmende piano en vervormde zang een mysterieuze, contemplatieve sfeer neerzetten. De nadruk ligt op het creëren van een landschap waarin stilte en complexiteit even belangrijk zijn als melodie en ritme. Gedetailleerde passages met blazers en strijkers staan centraal; drums zijn sporadisch en het album kent lange, meditatieve momenten.

Fragment Two geldt als een van de hoogtepunten van het album. Hierin komen melancholische zang, gedragen door contrastrijke instrumentatie, samen tot een ongrijpbare, maar intense popsong die het experiment niet schuwt. De compositie kenmerkt zich door unieke tijdssignaturen en melodieën die zich langzaam ontvouwen. Deze aanpak zorgt ervoor dat het album als geheel zich minder leent voor snel consumeren: Field of Reeds vraagt van de luisteraar aandacht, reflectie en herhaald luisteren voordat de subtiliteiten en lagen echt tot hun recht komen.

Een andere opvallende track is Spiral, een nummer dat qua sfeer en invloeden doet denken aan artiesten als Björk en Sigur Ros. Ook deze compositie laat de klassieke invloeden en hedendaagse experimenten van These New Puritans horen, met een samenspel van stemmen, glasachtige percussie en subtiele elektronica. De productionele keuzes geven het geheel een duistere, bevreemdende kleur die spannend en intrigerend werkt.

Field of Reeds wordt vaak omschreven als een album met een melancholisch, soms mystiek karakter. Thematisch lijkt het te bewegen rond vervreemding, natuur en het zoeken naar betekenis in onbestemde ruimtes, wat wordt weerspiegeld in zowel het geluid als de teksten. Het album wordt gedragen door Jack Barnetts eigenzinnige visie, waarin hij samenwerkt met gastmuzikanten, waaronder de Portugese jazz-zangeres Elisa Rodrigues, die op meerdere nummers een sterke, emotionele bijdrage levert.

Recensenten prijzen het album om zijn moedige compositie, diepgravende sfeer en het vakmanschap waarmee These New Puritans hun muziek oprekken tot aan de grens van het popidioom. Field of Reeds ademt volwassenheid en precisie. Tegelijkertijd blijft het een album dat niet meteen zijn geheimen prijsgeeft en waarvoor openheid en geduld van de luisteraar worden gevraagd. Voor wie zich overgeeft aan de verstilde drama’s en de minutieus uitgewerkte details, is Field of Reeds een indrukwekkende en originele luisterervaring binnen het moderne artrockgenre.