The Old Ways Remain

Blood Ceremony’s album The Old Ways Remain is een meeslepende terugkeer van de Canadese band, uitgebracht op CD in 2023. Met dit album laat Blood Ceremony opnieuw horen waarom ze bovenaan het genre van de occult rock en doom staan, maar ze vervlechten deze keer vooral elementen van late jaren zestig psychedelica, een stevig jaren zeventig groovegeluid en folky atmosfeer. Het resultaat is een plaat die zowel vertrouwd als vernieuwend klinkt binnen hun oeuvre.

De kenmerkende sound wordt bepaald door de combinatie van zware, soms trage gitaarpartijen, vintage Hammond-orgel, mystieke dwarsfluit en de betoverende zang van Alia O’Brien. Haar stem zweeft door de nummers en geeft The Old Ways Remain een magisch en spiritueel karakter. De band is duidelijk beïnvloed door groepen als Jethro Tull, Black Sabbath en Deep Purple, maar behoudt een geheel eigen stijl, waarin ook folk en progrock een prominente rol spelen. In vergelijking met hun vorige werk is op dit album de nadruk op doom iets teruggeschroefd en klinken sommige tracks juist luchtiger en psychedelischer.

Op het album springen een aantal tracks er duidelijk uit. The Hellfire Club is een energieke opener met een riff die doet denken aan Jimi Hendrix, waarna O’Brien’s zang en fluit direct herkenbaar en sfeervol de toon zetten. Een ander opvallend nummer is Ipsissimus: een pakkend lied met vette, fuzzy gitaarsolo’s en aanstekelijke melodieën, die lang blijven hangen en het progressieve karakter van de band perfect illustreren. Een derde sleuteltrack is Eugenie, waarin de band haar proto-metal kant laat horen, met zware breakdowns, spookachtige orgelpartijen en een opmerkelijke wisselwerking tussen fluit en saxofoon.

De teksten op The Old Ways Remain zijn doorspekt met folklore, magie en beelden van oude rituelen en natuur, wat bijdraagt aan de sfeer van het album: duister en mysterieus, maar tegelijkertijd toegankelijk en meeslepend. Bloedmooie arrangementen en subtiele tempowisselingen zorgen voor een dynamische luisterervaring, die afwisselt tussen lichte, bijna poppy klanken, zoals op Hecate, en gelaagde, folkloristische composities als Mossy Wood.

The Old Ways Remain laat horen dat Blood Ceremony in staat is muzikaal te vernieuwen zonder hun kern te verliezen. Ze blijven trouw aan hun roots in de occult rock en doom, maar verrassen ook met frisse invloeden en uitstekend songmateriaal. Het album is daardoor een relevante en spannende toevoeging aan het genre.