The Art of the Lie

John Grant’s album The Art Of The Lie verscheen op CD in 2024 en valt binnen het genre elektronica, met duidelijke invloeden van synthpop, funk en avant-garde. Het album bevat elf tracks en wordt geprezen om zijn rijke, gelaagde productie en de emotionele diepgang die Grant telkens weet te bereiken. Daarbij is de samenwerking met producer Ivor Guest, bekend van eerdere werk met Grace Jones, bepalend voor de dynamiek en het unieke geluid van het album.

Met The Art Of The Lie bewijst Grant opnieuw zijn talent als tekstschrijver door persoonlijke verhalen en maatschappelijke kritiek samen te brengen. Lyrisch verkent hij hoe leugens mensen vervormen en beschadigen, en hoe reële thema’s als homofobie, repressie en politieke verdeeldheid in de samenleving doorklinken. Voor Grant is de vocoder een essentieel instrument waarmee hij melancholie en ‘future mourning’ weet te vangen; zijn stem klinkt op veel nummers digitaal versterkt en gestapeld, wat net die extra emotionele lading geeft. Dit album onderscheidt zich door de veelvuldige en centrale inzet van dit effect, wat resulteert in een intens en soms desolaat geluidsbeeld.

Qua sfeer wisselt The Art Of The Lie tussen grillige, losjes opgebouwde funk en epische, introspectieve ballads. De opener 'All That School For Nothing' zet meteen de toon: modulaire zang, krachtige synthesizers en een onweerstaanbare groove zorgen voor een strakke entree. Ook het nummer 'Mother and Son' is bijzonder, waarin Grant het tragische verhaal vertelt van Allen R. Schindler Jr. en de gevolgen van homofobie in Grant’s vaderland. Het is een schrijnende track die rauwe emotie combineert met scherpe maatschappijkritiek. Verder springt 'It’s a Bitch' eruit als single, dankzij een aanstekelijke funky ondertoon en spitsvondige teksten die getuigen van Grant’s speelse en ironische stijl.

The Art Of The Lie bevat ballads over ouderlijk verlies, zoals in 'Father', waar Grant herinneringen aan zijn jeugd verweeft met het thema van afnemende ouderlijke aanwezigheid. Ook in 'Daddy' en andere albumtracks komen persoonlijke trauma’s, ouder-kindrelaties en religiekritiek samen.

De productie blinkt uit in detail: elke luisterbeurt onthult nieuwe lagen en nuances, van complexe arrangementen tot diepgaande teksten. Grant’s veelzijdigheid komt tot uiting in de diverse stemmingen, die variëren van somber en introspectief tot scherp en humoristisch. Zijn kenmerkende bariton, de ijzige elektronische soundscapes en het combinerende vermogen om pop, funk en avant-garde te mengen, maken van The Art Of The Lie een opvallend en gelaagd album binnen zijn oeuvre.

The Art Of The Lie is een album dat niet alleen de liefhebber van Grant’s werk zal aanspreken, maar ook een breed publiek weet te raken met zijn krachtige composities, herkenbare emoties en intrigerende thematiek rondom waarheid, leugen en identiteit.