Teleman - Good Time/Hard Time (CD)

Good Time/Hard Time is het vierde studioalbum van Teleman, uitgebracht op CD in 2023. Het album markeert een nieuwe fase voor de band, die na het vertrek van Johnny Sanders als trio verder ging, met Thomas Sanders als frontman. Ondanks deze verandering in bezetting blijft Teleman trouw aan hun kenmerkende geluid, dat het beste te omschrijven is als een mix van synthpop, indie en dansbare alt-pop met invloeden uit disco en funk. Referenties naar bands als Metronomy, Hot Chip en zelfs Boney M zijn duidelijk hoorbaar in hun aanpak, waarbij frisse ritmes en speelse structuren samenkomen.

Het album draait om het thema van het waarderen van het leven en het leren omgaan met moeilijkheden: je moet de zware tijden doormaken om de goede echt te waarderen. Dit centrale gegeven wordt uitgewerkt in kleine en universele observaties, met eenvoudige melodieën die diepere lagen aanboren. In minder dan 35 minuten neemt Teleman je mee door een serie korte, kernachtige hoofdstukken, waarbij niet wordt getreurd om het verleden, maar er juist perspectief wordt geboden. De muziek blijft toegankelijk en dansbaar, maar bovenal is er ruimte voor reflectie en groei.

Op Good Time/Hard Time ontbreken grote gebaren of overbodige opsmuk: het album is een uitgeklede en strak geproduceerde luisterervaring. Het nummer Wonderful Times springt eruit, mede dankzij zijn pakkende groovende anti-kapitalistische ondertoon en het contrast tussen de luchtige melodie en de serieuzere thematiek. Cherish brengt juist een sentimentele, mistige sfeer, en is een ontroerende ballad over verlangen en spijt. The Juice, een van de meest dansbare tracks, flirt met 80's funky baslijnen en laat horen dat Teleman zijn poppens nog steeds weet te injecteren met energie en speelsheid.

Hoewel sommige critici vinden dat het album in het tweede deel wat aan kracht verliest, worden sterke momenten gevonden in diepgang en eenvoud. De band slaagt erin om via toegankelijke, soms kinderlijke refreinen, breekbare onderwerpen aan te kaarten. Tegen het einde van het album is er meer ruimte voor experiment, bijvoorbeeld bij The Girls Who Came To Stay, waarin uitgestrekte passages en een ongebruikelijk groepsgevoel uit de verf komen. De afsluitende titeltrack Good Time/Hard Time fungeert als een soort muzikale groepssessie over relaties en het ongemak dat erbij hoort.

Teleman levert met Good Time/Hard Time een album dat genres als synthpop, indiepop en funk slim vermengt tot een geheel dat zowel dansbaar als introspectief is. De persoonlijke teksten en strakke productie zorgen ervoor dat het album zijn luisteraars raakt, vooral tijdens de genoemde tracks. Good Time/Hard Time laat overtuigend zien dat eenvoud en directheid nog altijd kunnen verrassen en ontroeren, en bevestigt Teleman als een band die weet hoe ze de kleine dingen uit het leven groots kan laten klinken.