Teenage Wrist - Still Love (CD)

In de afgelopen acht jaar heeft Teenage Wrist hun geluid steeds verder ontwikkeld, een proces dat zijn hoogtepunt bereikt met hun derde full-length, STILL LOVE. Het album bereikt nieuwe hoogten in zowel omvang als uitvoering en het duo - Marshall Gallagher (zanger, gitarist, bassist) en Anthony Salazar (drums, zanger, percussie) - produceert het album zelf om hun meest uitgebreide verzameling nummers tot nu toe vanaf de grond af aan met de hand te maken. Het resultaat is een zelfgerealiseerde collectie songs waarbij de band vintage apparatuur leende, vrienden inbracht in de vorm van 311 vocalist/turntablist Doug 'SA' Martinez en Softcult en smaakvolle popgevoeligheden inbracht om een collectie songs te maken die de sound van de band herdefinieert terwijl ze trouw blijven aan hun gitaargedreven roots.
Van de atmosferische, fuzzed out opener 'Sunshine' (waarvan Gallagher zegt dat het 'de coolste riff is die hij ooit geschreven heeft') tot de midtempo rocker 'Dark Sky'' (die laatste met de eerder genoemde cameo van 311 zanger/turntablist Doug 'SA' Martinez), zal het album ongetwijfeld in de smaak vallen bij fans die houden van vervormde gitaren en knapperige akkoorden. Dat is echter maar één aspect van het album en Teenage Wrist schaamt zich er niet voor om toe te geven dat er een sterke popsensibiliteit op het album staat die laat zien hoeveel ze zijn gegroeid als songwriters sinds Earth is a Black Hole uit 2021. Van de hersenkrakende ballad 'Something Good' tot de downbeat elektronische vibe van 'Diorama,' het album zit vol met onverwachte momenten die doen denken aan Radioheads flair voor experimenteren.
De krachtige band tussen deze twee medewerkers ligt aan de basis van de muziek van Teenage Wrist en dat is, meer dan welke andere factor ook, duidelijk op elk moment van STILL LOVE. Er was een bepaald gevoel dat muziek me als kind gaf en dit is eerlijk gezegd de eerste keer op een plaat dat ik het gevoel heb dat we dicht in de buurt kwamen van het bereiken van dat gevoel,' zegt Gallagher over het eindresultaat. 'We hebben gewoon vanuit ons gevoel op deze plaat geschoten en geprobeerd de dingen niet te overanalyseren... en ik denk dat de plaat voor zichzelf spreekt.'