Sullivan Fortner - Solo Game (2 CD)

Solo Game van Sullivan Fortner is een dubbelalbum binnen het jazzgenre en verschijnt als zijn eerste solo-uitgave. Het album bestaat uit twee contrasterende delen: de eerste schijf getiteld Solo en de tweede Game. Beide cd’s presenteren verschillende kanten van Fortners creativiteit en virtuositeit, maar hebben een duidelijke overkoepelende samenhang.

Het eerste deel, Solo, is volledig gewijd aan solo pianospel. Fortner werkte hiervoor samen met de gerenommeerde pianist Fred Hersch, die hem stimuleerde om een selectie te maken uit zijn favoriete stukken, bestaand uit standards uit het American Songbook, jazzcomposities en populaire muziek. In slechts vier sessies zonder herhalingen of edits werden opnames gemaakt; uiteindelijk selecteerde Fortner negen stukken voor het album. Op Solo schitteren onder meer nummers als I Didn’t Know What Time It Was, oorspronkelijk van Rodgers & Hart, waarin Fortner met transparant en lyrisch spel een warme, ruimtelijke sfeer weet op te roepen. Zijn interpretatie van Stevie Wonders Don’t You Worry ‘Bout a Thing valt op door een speelse swing en eigenzinnige timing, terwijl het door Kurt Weill en Ira Gershwin geschreven This is New laat horen hoe subtiel Fortner kan laveren tussen traditie en persoonlijke expressie. Het geheel ademt enerzijds respect voor het klassieke jazzidioom, anderzijds durft Fortner de stukken met harmonische vondsten en ritmische wendingen steeds op te rekken. Zo bewaart hij een balans tussen traditie en vernieuwing, tussen beheersing en vrijheid.

Het tweede deel van het album, Game, toont een radicaal andere, experimentele kant van de pianist. Hier begeeft Fortner zich in een ‘muzikale laboratoriumsetting’: naast de piano bespeelt hij een veelheid aan instrumenten, waaronder Fender Rhodes, Hammond B3, Moog-synthesizer, vocoder, celesta, chimes, drums en percussie. Ook maakt hij rijk gebruik van elektronica en studiotools als Pro Tools, Melodyne en Auto-Tune, waarmee hij het akoestische klankbeeld radicaal transformeert. Op composities als It’s a Game en Snakes and Ladders, evenals het speelse Power Mode, roept hij een kleurrijke en soms surrealistische sfeer op. Sommige tracks zijn volledig vormgegeven als vrije improvisaties, waarvan de uiteindelijke vorm pas in de studio door gelaagde bewerking tot stand kwam. Andere nummers, zoals Cross and Circles en een bewerking van Chopins Minute Waltz, balanceren tussen klassieke virtuositeit en elektronisch experiment.

Solo Game verscheen in het jaar 2023 en markeert daarmee een nieuw hoogtepunt in Fortners carrière. Het album toont zowel zijn diepgaande beheersing van het solopianorepertoire als zijn gedurfde, vooruitstrevende experimenten met klank, compositie en improvisatie. Met deze tweeluikopzet geeft Fortner een eigentijdse invulling aan het soloconcept en bevestigt hij zich als een van de meest veelzijdige en innovatieve pianisten in de hedendaagse jazz.