Sublimation

Sublimation is het derde studioalbum van het Londense drietal Girls In Synthesis en verscheen als CD enkele jaren na hun eerdere succesvolle releases. Het album beweegt zich binnen het genre postpunk, met duidelijke invloeden uit dark pop en elementen van gothic die doen denken aan de donkere energie van vroege bands als Killing Joke en Joy Division. Toch weet de band zich te onderscheiden door een opvallend melodieuze en zelfs toegankelijke productie, zonder in te leveren op intensiteit en sfeer.

Op Sublimation bouwen Girls In Synthesis voort op hun reputatie van compromisloze, introspectieve muziek die de duistere kanten van het moderne leven onderzoekt. Waar hun eerdere werk vooral gekenmerkt werd door gruizige distorsie en een allesoverheersende urgentie, kiest de band nu vaker voor een schonere productie en melodischer gitaarwerk. Dit levert elf tracks op die stuk voor stuk een eigen universum scheppen, waarin thema’s als zelfreflectie, intermenselijke relaties en vervreemding aan bod komen. De band slaagt erin een claustrofobische sfeer neer te zetten, zonder de luisteraar volledig in het duister te laten verdwalen.

De kracht van Sublimation zit hem onder meer in het vermogen om spannende, soms zelfs dansbare ritmes te verweven met tekstuele diepgang. Tracks als 'Picking Things Out Of The Air' vallen op door het onregelmatige ritme, het priemende gitaarwerk en de kenmerkende dreigende sfeer. Een ander hoogtepunt is 'I Judge Myself', dat opvalt door een zware, bijna Joy Division-achtige baslijn en kerkorgel-achtige synths, die samen een sombere maar meeslepende klankkleur neerzetten. Daarnaast biedt 'Subtle Differences' een subtiel rebellisch statement over individualiteit, gedragen door slimme arrangementen en een memorabele zanglijn.

De teksten op Sublimation zijn vaak introspectief, waarbij de band op een haast literaire manier thema’s als onzekerheid, emotionele afstand en het zoeken naar betekenis behandelt. De zang is rauw en direct, wat de beklemmende sfeer van het album versterkt. Toch zijn er ook momenten van relatieve harmonie en helderheid, waardoor het album je als luisteraar steeds weer op het verkeerde been zet en uitdaagt tot herbeluistering.

Girls In Synthesis laat met Sublimation zien dat postpunk anno nu nog steeds vernieuwend kan zijn. De band combineert het beste van hun rauwe oorsprong met een nieuw gevonden melodische toegankelijkheid. Dit album is daarmee even relevant als onderscheidend binnen het genre en bevestigt de unieke plek die deze band inneemt in de hedendaagse alternatieve muziek.