Streetcore

Streetcore is het derde en laatste studioalbum van Joe Strummer & The Mescaleros en werd uitgebracht na het overlijden van Joe Strummer. De plaat markeert een duidelijke stijlverandering ten opzichte van eerdere albums van de band: waar de voorgangers zich vooral kenmerkten door een wereldse mix van genres, is Streetcore meer geworteld in het rockgenre. Het album doet in sterke mate denken aan Strummers werk met The Clash, maar klinkt tijdloos en urgent, juist door de recht-door-zee benadering en het teruggrijpen naar zijn muzikale wortels.

Streetcore is in meerdere opzichten een bijzonder album. Afgezien van het feit dat het postuum werd uitgebracht, is het grotendeels afgemaakt door de overgebleven leden Martin Slattery en Scott Shields. Veel van de zangpartijen zijn eerste en enige takes van Strummer, wat zorgt voor een onbevangen, rauw gevoel. De energie en de emotie die in elk nummer doorklinken, maken duidelijk dat dit werk één van Strummers meest persoonlijke is.

Het album is remastered en opnieuw uitgebracht op cd, wat de kracht en helderheid van de nummers ten goede komt. De productie staat als een huis: Rick Rubin tekende onder andere voor het indrukwekkende 'Long Shadow.' De selectie van tracks biedt een evenwichtige mix van rauwe rock, reflectieve ballads en invloeden uit reggae. Daarbij is 'Coma Girl' één van de absolute hoogtepunten; het nummer herbergt een combinatie van urgentie, melancholie en melodie die kenmerkend is voor het album als geheel. Een tweede opvallend nummer is de cover van Bob Marley's 'Redemption Song,' waarmee Strummer zijn waardering voor zowel reggae als sociaal engagement onderstreept. Ook 'Get Down Moses' verdient vermelding, omdat het de politieke lading en de uitbundige muzikale benadering van de plaat samenvat.

De sfeer van het album wisselt tussen opzwepende rock en introspectieve bespiegeling. 'Ramshackle Day Parade' bijvoorbeeld, is een indrukwekkende ballad die zich langzaam opbouwt en de luisteraar moeiteloos meesleept. Het instrumentale 'Midnight Jam,' waarin fragmenten uit Strummers eigen radioshow zijn verwerkt, sluit het album op een persoonlijke en ingetogen manier af.

Streetcore verschijnt als een afgerond muzikaal testament; het laat horen hoe Strummer tot zijn laatste dagen nieuwe wegen verkende en trouw bleef aan zijn idealen. Binnen het rockgenre staat het album bekend als een van de meest oprechte en krachtige postume releases. Door de remaster klinkt het bovendien frisser dan ooit, en komt de urgentie van Strummers laatste werk voor nieuwe generaties opnieuw tot leven.