Sound Elixir is een studioalbum van Nazareth dat behoort tot de vroege jaren tachtig en werd uitgebracht als LP door Vertigo Records. Nazareth, een Schotse band die internationaal bekend is in het hardrockgenre, presenteert met dit album hun kenmerkende energie, maar beweegt zich ook richting een meer gepolijste, toegankelijke sound die de productie-esthetiek van die tijd weerspiegelt. De LP werd geproduceerd door bandlid Manny Charlton, waarvan zijn invloed merkbaar is in de blues- en rockelementen die het album kenmerken. Sound Elixir wordt algemeen beschouwd als een representatie van de evolutie van Nazareth in deze periode, waarin de band een balans zoekt tussen hardrock en melodieuze rock, sfeer en songgerichtheid.
Wat betreft het genre, kan Sound Elixir het beste omschreven worden als hardrock, met invloeden uit album rock en klassieke rock uit de vroege jaren tachtig. De LP klinkt directer en ingetogener dan eerdere, rauwere Nazareth-releases, mede door de moderne studiotechniek en de zorgvuldig opgebouwde arrangementen. Dit resulteert in een toegankelijkere plaat, waarin zowel krachtige gitaarwerk als meer melodieuze, pop-georiënteerde passages de boventoon voeren.
Het album bevat verschillende tracks die de muzikale kracht van Nazareth onderstrepen. Een nummer dat direct opvalt is All Nite Radio, waarmee het album opent. Deze track combineert herkenbaar gitaarwerk met een refrein dat het gevoel van de tijd weet te vangen. Ook Whippin' Boy is een belangrijk onderdeel van het album: het nummer valt op door zijn intensiteit en dynamiek, waarin de vocale kracht van Dan McCafferty volledig tot zijn recht komt. Daarnaast verdient Milk And Honey aandacht. Dit nummer illustreert hoe Nazareth op Sound Elixir meer melodie en subtiliteit durft toe te laten, zonder de hardrockbasis te verliezen. De tracks zijn allen geschreven door de kernleden van de band, wat het album een coherent karakter geeft.
Sound Elixir werd uitgebracht in het jaar 1983 en vormt het veertiende studioalbum in Nazareths discografie. Het album is uitgebracht als 12 inch vinyl LP, wat destijds de standaard was voor rockalbums. Het visuele aspect is eveneens bijzonder – de LP verscheen met een karakteristieke hoes en rode labels, wat helemaal past binnen de visuele stijl van de vroege jaren tachtig. De technologische vooruitgang in studio-engineering, met medewerkers als Calum Malcolm en Mike Fraser, zorgt voor een helderder en ruimtelijker geluid dan bij veel voorafgaande albums uit het hardrockgenre.
De positie van Sound Elixir binnen het oeuvre van Nazareth is bijzonder. Hoewel het album niet de grote klassiekerstatus behaalde van bijvoorbeeld Hair of the Dog, wordt Sound Elixir gewaardeerd om zijn productie, de volwassen benadering van songwriting en de tijdsgeest die uit elke track spreekt. Door de combinatie van hardrock, bluesy invloeden, melodie en een eigentijdse productie staat Sound Elixir als een tastbare momentopname van Nazareth in een veranderende muziekwereld, vastgelegd op LP voor een generatie die heen en weer beweegt tussen traditie en moderniteit.
