Sophie Yates - Balbastre: Pieces de Clavecin (1759) (CD)

Claude-Bénigne Balbastre, de Franse componist, organist en klavecinist, was een van de beroemdste musici van zijn tijd. Zijn suite van stukken uit 1759 wordt hier uitgevoerd door Sophie Yates op een klavecimbel dat speciaal voor het repertoire is uitgekozen, een dubbelmanuaals instrument gebouwd door Andrew Garlick in 1996. Het is een kopie van een Frans klavecimbel van Jean-Claude Goujon, gemaakt in Parijs in 1748, dat tegenwoordig deel uitmaakt van de collectie van het Musée de la Musique van het Conservatoire de Paris. Sophie Yates heeft een reeks solo-cd's gemaakt voor Chandos, waarvan vele internationale prijzen hebben gewonnen. Ze is door Gramophone omschreven als 'enorm getalenteerd' en door BBC Music als 'spelend met een uitzonderlijk evenwicht'.

In de achttiende eeuw was aristocratisch of, idealiter, koninklijk mecenaat de onbetwiste sleutel tot het succes van een artiest. In het geval van Balbastre werd de jonge componist snel en efficiënt geïntroduceerd in de Parijse muzikale kringen en high society door niemand minder dan Jean-Philippe Rameau, en maakte hij een briljante carrière. Hij speelde tot 1782 in het Concert Spirituel, werd organist van de Notre-Dame kathedraal en van de Chapelle Royale, klavecinist aan het Franse koninklijke hof waar hij koningin Marie-Antoinette les gaf, en organist van Louis-Stanislav-Xavier, graaf van de Provence, de latere koning van Frankrijk, Louis XVIII. Zijn faam werd zo groot dat de aartsbisschop van Parijs Balbastre moest verbieden om tijdens bepaalde diensten in Saint Roch te spelen, omdat de kerk te veel mensen trok als hij speelde.

Door zijn koninklijke mecenaat ontwikkelde Balbastre een compositiestijl die sterke elementen van adel en grandeur vertoonde, maar ook veel uitbundigheid, waardoor zijn werken over het algemeen meer als populair dan als intellectueel werden beschouwd. De muziek op deze opname heeft de vorm van beschrijvende 'pièces de charactère'. Sommige daarvan - 'La Suzanne' bijvoorbeeld - vereisen een sprankelende virtuositeit, terwijl andere, zoals 'La Berville', vragen om de gevoeligheid om een soepele lijn te creëren. De titel Giga aan het begin van 'La Lugeac' is een aanwijzing voor de Italiaanse kracht ervan, en de aanstekelijke geest toont Balbastre's gave voor de gewone toets. la d'Hericourt' en 'La de Caze' zijn nobeler en traditioneler. Bij contract is de pastorale stijl, zo populair in het achttiende-eeuwse Frankrijk, duidelijk te horen in de zogenaamde Air Champêtre, 'La Castlemore'.

Deze verzameling stukken werd gecomponeerd in de tijd dat Balbastre zijn grootste succes had in Parijs, net voordat het oude regime en alles wat daarbij hoorde tot een dramatisch einde kwam. Het belichaamt de laatste bloei van het Franse klavecimbelrepertoire.