Sonny Clark - Cool Struttin' (UHQ-CD)

Cool Struttin’ van Sonny Clark is een ijkpunt in de jazzgeschiedenis en geldt als een van de meest befaamde hard bop-albums. Het album verscheen via Blue Note Records en dateert uit het jaar 1958. Clark, als pianist en componist, bracht voor deze opname een topquintet samen: Art Farmer op trompet, Jackie McLean op altsaxofoon, Paul Chambers op contrabas en Philly Joe Jones als drummer. Hun samenspel geeft dit album een blijvend karakter, en Cool Struttin’ wordt nog steeds gezien als een tijdloos meesterwerk van de late jaren vijftig.

Het genre van Cool Struttin’ is hard bop, een jazzstroming die zich kenmerkt door een stevig bluesgevoel, energieke ritmesecties en inventieve melodieën. Clark’s spel bezit een lyrische souplesse, waarbij elke noot helder en trefzeker klinkt. De muzikanten volgen het klassieke schema van het genre: een ensemblethema, solistische bijdragen van de verschillende bandleden, een korte baspassage, een drumsolo en uiteindelijk een hernieuwde presentatie van het thema. Wat dit album boven soortgenoten doet uitstijgen zijn de diepe ontspanning in het spel en de uitzonderlijke kwaliteit van de improvisaties, waardoor het geliefd blijft bij zowel kenners als nieuwe jazzluisteraars.

De opener en titeltrack 'Cool Struttin’' staat bekend om het krachtige thema, Clark’s vloeiende pianospel in de intro en de elegante respons van Farmer en McLean. 'Blue Minor' heeft een uitgesproken Latijnse sfeer in de beginmaten, waarna McLean schittert met een bijna Bird-achtige virtuositeit. Art Farmer’s trompet bereikt hier een majestueus niveau en Clark centreert het geheel met een doordachte solo. 'Sippin’ at Bells', een compositie van Miles Davis, onderscheidt zich door moderne bop-elementen en avontuurlijke variaties in tempo en dynamiek. Elk van deze tracks vult het album met bezielde expressie en originele interpretatie van de hard bop-stijl.

Cool Struttin’ is uitgebracht in diverse audioformaten, waaronder een UHQ-CD-editie, die staat voor Ultimate High Quality Compact Disc. Dit betekent dat het album digitaal geremasterd is met als doel een geluidservaring te bieden die vrijwel niet te onderscheiden is van de originele 24-bit studiomasters. Zo blijft het album niet alleen artistiek relevant, maar ook technisch indrukwekkend voor nieuwe generaties luisteraars.

Dit album, met zijn uitgesproken eigen karakter en uitmuntende bezetting, weet meer dan een halve eeuw na verschijning nog steeds te fascineren. Zowel de kenmerkende coverfoto als de muzikale inhoud vormen een blijvend symbool van de gouden periode van de Amerikaanse jazz. Cool Struttin’ is daardoor niet alleen een klassieker binnen het genre, maar ook een invloedrijk werk dat het beste van hard bop samenbrengt en tot op heden inspireert.