Sinfonia Of London & John Wilson - Walton: Violin Concerto Portsmouth Point (SACD)

Het album 'Walton: Violin Concerto, Portsmouth Point, Suite from Troilus & Cressida' van Sinfonia of London onder leiding van John Wilson, met violist Charlie Lovell-Jones als solist, behoort tot het klassieke genre. Dit album brengt een eerbetoon aan de Engelse componist Sir William Walton en vormt het begin van een nieuwe reeks opnames van zijn werken voor het Chandos-label. De muziek is uitgebracht als SACD, waardoor een hoge geluidskwaliteit gegarandeerd is.

Op het album staan drie hoofdwerken. Het bekendste werk is Waltons 'Violin Concerto', een lyrisch en gepassioneerd concert geïnspireerd door Alice Wimborne, een belangrijke muze in Waltons leven. De solist Charlie Lovell-Jones weet de technische eisen van deze compositie opvallend moeiteloos te vertolken, waarbij zowel virtuositeit als poëtische diepgang naar voren komen. Een opvallende track is het tweede deel van het concerto, 'Presto capriccioso alla napolitana', dat uitblinkt door zijn bruisende en temperamentvolle karakter.

Naast het vioolconcert bevat het album de vierdelige orkestsuite uit Waltons opera 'Troilus and Cressida'. Deze orkestrale bewerking, samengesteld door Christopher Palmer, toont de dramatische reikwijdte en kleurrijke orkestratie van Walton en is een krachtig onderdeel van het album. Een aansprekend fragment is 'The Lovers' uit deze suite, waarin het romantische element sterk naar voren komt.

Als afsluiting is er de sprankelende ouverture 'Portsmouth Point', het vroegste stuk op deze uitgave. Deze korte, levendige compositie evoceert het rumoer en de levendigheid van achttiende-eeuwse zeelui in Portsmouth en vormt, ondanks het karakter van een ouverture, een energieke afsluiter van het album.

Het album werd uitgebracht in 2025 en is inmiddels onderscheiden met lovende recensies en prijzen in de klassieke muziekwereld. De combinatie van Lovell-Jones’ virtuoze vioolspel, de transparante en dynamische orkestklank van de Sinfonia of London, en de levendige directie van John Wilson maken dit tot een hoogtepunt in de recente Walton-discografie.