Simon Höfele - New Standards (CD)

Men is geneigd van 'zielsverwanten' te spreken nadat men Simon Höfele en Elisabeth Brauss als duo heeft horen spelen en hen beiden persoonlijk heeft leren kennen. Het is alsof twee mensen zich in muziek en gesprek met elkaar verbinden als ze elkaar ofwel heel goed kennen ofwel om een andere reden een speciale band hebben gesmeed. Dat laatste is zeker waar - dit album is hun eerste gezamenlijke opname-avontuur, en ze werken ook nog niet zo lang samen.

Met zijn album Standards, een getuigenis van zijn tijd als BBC Radio 3 New Generation Artist en in samenwerking met twee BBC orkesten, wijdde hij zich aan het kernrepertoire van trompet en orkest en de grote trompetconcerten van Haydn, Hummel, Copland en Arutjunjan. Als aanvoerder van een jonge, doortastende generatie kunstenaars en bekroond met een Opus Klassik, werpt hij nu een blik op de Nieuwe Standaarden - de 20e-eeuwse kamermuziek voor trompet. Samen met pianiste Elisabeth Brauß interpreteert hij werken van Arthur Honegger, Karl Pilss, Georges Enescu, Paul Hindemith, Jean Françaix en Alexander Arutjunjan, die de veranderlijkheid van zijn instrument op een verbluffende manier illustreren: 'Het trompetrepertoire bevat werken van veel onbekende componisten, werken die eigenlijk bijna niemand kent, er zijn er lang niet zoveel als voor viool, en we hebben geen Beethoven of Brahms - het is heel erg een niche-ding, en toch is het ons standaardrepertoire en echt grote, prachtige muziek. Het album is een soort Best-Of van de kamermuziekliteratuur voor trompet, het is een goede selectie en laat de vele facetten van dit repertoire horen', zegt Simon Höfele. 'Het is de eerste keer in mijn leven dat ik dit soort repertoire met koperblazers heb gedaan en ik was me er vanaf het begin van bewust dat dit anders zou zijn dan wat ik eerder met strijkers of 'zachte' blaasinstrumenten had gespeeld', aldus Elisabeth Brauß. 'Als pianiste die veel met strijkers werkt, ben ik zo ingesteld dat ik kan horen wanneer een vioolnoot begint, wanneer die meer substantie in de bas nodig heeft, zeg maar, wanneer ik met mijn akkoord binnenkom. Bij een instrument als de trompet is het gewoon zo dat de intrede heel anders is, de noten beginnen op een andere manier, ontwikkelen zich anders en hebben een andere resonantie, en af en toe kun je je natuurlijk echt laten gaan ...'