Sharon Van Etten - Sharon Van Etten & The Attachment Theory (LP)

Sharon Van Etten & The Attachment Theory is een LP die een nieuw hoofdstuk markeert in het oeuvre van Sharon Van Etten. Voor het eerst werkt ze niet als solist, maar met een voltallige band waarmee ze een duidelijk andere koers vaart dan op haar eerdere soloalbums. Het album verscheen in 2025 en profileert zich nadrukkelijk als een samenwerking, wat zorgt voor een grote muzikale verschuiving en een bredere, gedurfde aanpak.

Qua genre begeeft het album zich op het terrein van new wave en synthpop, met stevige invloeden uit de postpunk en indie-traditie van de late jaren tachtig tot vroege jaren negentig. Waar Van Etten’s eerdere werk vooral bekendstond om intieme, akoestische singer-songwriter-elementen, verschuift de aandacht nu naar bass-gedreven grooves, repetitieve synths en elektronische ritmes. Invloeden van iconische acts als Kate Bush, Eurythmics, Joy Division en Portishead zijn hoorbaar aanwezig in klank en sfeer. De arrangementen zijn vaak broeierig en hebben een hypnotiserende ondertoon, terwijl Van Etten’s stem varieert van ingehouden en kwetsbaar tot dramatisch en indringend.

Een centrale track op het album is 'Live Forever,' het openingsnummer, dat wordt gekenmerkt door elektronische beats en gevoelige, soms bijna theatrale zang. De herhaling in de tekst en de geleidelijke opbouw versterken het gevoel van existentiële reflectie, een terugkerend thema op het album. Een tweede opvallende song is 'Afterlife,' die zich onderscheidt door een onmiskenbare electro-popstijl en teksten vol bespiegelingen over sterfelijkheid en vergankelijkheid. Ook 'Somethin’ Ain’t Right' springt eruit met een licht gothische groove en ondersteunende vocalen die het samenspel binnen de band benadrukken.

De thematiek cirkelt rond existentiële vragen, introspectie, compassie en de zoektocht naar verbinding—elementen die deels teruggrijpen op Van Etten’s werk als therapeut en de keuze voor de bandnaam verklaren. De toon van het album pendelt tussen hoop, melancholie en oprechte betrokkenheid. Hoewel de stijl soms breekt met verwachtingen uit haar eerdere solorepertoire, zorgt juist die artistieke vernieuwing voor frisheid en urgentie. De overgang naar een banddynamiek zorgt ervoor dat niet alleen haar stem, maar ook de collectieve energie van de groep centraal komt te staan.

Sharon Van Etten & The Attachment Theory is daarmee een eigentijds album dat voortborduurt op de rijke traditie van alternatieve en elektronische popmuziek, maar met een persoonlijke, geëngageerde draai die de muziek zowel urgent als doorleefd doet klinken.