Serena Valluzzi - De Séverac: En Languedoc, Cerdana, Baigneuses Au Soleil (CD)

zijn muziek smaakt goed': dit was Debussy's eerbetoon aan de kunst van Déodat de Séverac (1872-1921). Goedheid en liefde zijn woorden die vaak terugkomen als we het over Séverac hebben, zozeer zelfs dat de pianiste Blanche Selva - zijn lerares en biograaf - schreef: 'De ziel van Séveracs muziek is liefde, want ware liefde is in werkelijkheid een streven, een schreeuw, een streling van goedheid.'
Serena Valluzzi, geboren in Apulië en afgestudeerd aan het conservatorium van Bari, geeft nu recitals in heel Europa en is professor piano aan het conservatorium van Foggia. Dit album van Déodat de Séverac markeert haar debuut op Piano Classics, en onderscheidt zich met het gevoelige muzikantschap waarmee ze onder andere prijzen won op de Busoni International Piano Competition.
Afkomstig uit een oude Languedoc-familie, van moederskant verwant aan de Aragons uit Spanje, kreeg Séverac zijn eerste muzieklessen van zijn schilderende vader. Hij studeerde en werkte verder weg en werd een vriend en assistent van Isaac Albeniz, maar zijn hart en zijn muzikale taal bleven geworteld in zijn geboortestreek Languedoc. Zo werd hij geïnspireerd tot het schrijven van En Languedoc, dat in 1905 in première ging bij zijn vriend (en Ravels vriend) Riccardo Vines.
Impressionisme ontmoet folkloristische kleur en melodie in de vijf delen van En Languedoc, die een mijmering aan het meer, een galop te paard, een dorpsfeest en een diepe elegie oproepen. Deze 'Coin de cimetière au printemps' (Kerkhofhoek in de Lente) is een van zijn meest geïnspireerde werken: zijn vriend Alfred Cortot bewonderde de 'berusting en vurigheid, tederheid en bitterheid', met 'een lange, langzame melodie die zich uitbreidt in al zijn religieuze vurigheid en ontroostbare melancholie'
Cerdaña is nog zo'n levendig pittoreske vijfdelige suite, een neefje van Albeniz' Iberia en Granados' Goyescas, en verdient naast hen erkenning als een belangrijke cyclus van Frans-Spaans impressionisme uit het begin van de 20e eeuw. Serena Valluzzi rondt deze verhelderende introductie tot de kunst van Déodat de Séverac af met een plagerig klankportret van baders in de zon, 'Baigneuses au soleil', uit 1908.