Sandra Pastrana - Boccherini: Arie Accademiche For Soprano And Orche (CD)

Weinig bekende maar aansprekende muziek van een van Italië's meest gerenommeerde componisten uit de Klassieke periode, in historisch bewuste uitvoeringen die momenteel geen rivaal op plaat hebben.

Luigi Boccherini is nu het best bekend voor zijn kamermuziek, die knap vertegenwoordigd is op Brilliant Classics in opnames door historische instrumentensembles: meest recent de strijktrio's (BC95493), de cellosonates (BC93784), strijkkwartetten Op.26 (BC95302), pianokwintetten (BC92890) en verschillende volumes strijkkwintetten, samen met veel andere muziek verzameld in een 37CD Boccherini Editie (BC94386) die de meest substantiële verzameling van zijn muziek is die ooit op plaat is verschenen.

Als onderdeel van zijn verplichtingen aan de koninklijke hoven van Europa waar hij zijn lange en onderscheiden carrière maakte, schreef Boccherini echter ook opera's en zarzuela's - populair Spaans muziektheater - waarvan maar weinig voorbeelden bewaard zijn gebleven. Er zijn 18 op zichzelf staande concertaria's bewaard gebleven, van onbekende datum, maar waarschijnlijk gecomponeerd tussen 1786 en 1792. Hier worden er zes van gepresenteerd, alle gecomponeerd voor sopraan, en alle gedurfde en technisch uitdagende werken die zouden passen binnen het genre opera seria. De teksten zijn van Metastasio, een vruchtbare librettist uit die tijd, wiens klassieke drama's werden getoonzet door Salieri en Mozart, naast vele andere componisten.

De meeste aria's die Boccherini componeerde, tonen hun protagonisten in een berustende of reflectieve stemming: Dido die zich neerlegt bij het onvermijdelijke vertrek van Aeneas (G544); prins Farnaspe die afscheid neemt van zijn geliefde Emirena (G545); Artaserse die verlangt naar een moment van rust nadat de omstandigheden hem dwingen een vriend te veroordelen (G546); Aristea die zich opmaakt om bij haar boze vader te bemiddelen voor haar geliefde Megacles (G547); Jason die Hypsipyle teder geruststelt dat hij haar vaders leven zal redden (G549). De uitzinnige ontboezemingen van Fulvia (G548) daarentegen, die gelooft dat haar onschuldige verloofde op het punt staat te worden terechtgesteld voor een misdaad van haar vader (materiaal dat ook door Gluck en Mozart werd getoonzet (K369)), logenstraft het conventionele beeld van Boccherini als een geniale miniaturist.

De laatste aria in deze selectie (G557) waarin Mandane worstelt met de verwarring van haar passies als ze probeert de "tiran Liefde" te overwinnen die haar nog steeds bindt aan de man die ze nu beweert te haten, bevat een coloratuur duet van de sopraan met de cello waarvan de partij is gebaseerd op een thema dat wordt gebruikt in het Sextet in C (G466) en de Sonate in A (G4). Gezongen teksten zijn opgenomen in het boekje.