Sandra Conte & Luca Colardo - Francesco Cilea: Complete Piano Works II, Cello Solo (CD)

Het is zeker een zegen om de componist te zijn van een opera die een onbetwist en tijdloos succes heeft bereikt; toch is het een zegen die niet zonder nadelen is, waarvan de belangrijkste is dat overmatige concentratie op dat ene onsterfelijke meesterwerk de andere werken van de componist kan overschaduwen. Dit is het lot van Francesco Cilea, een van de grootste Italiaanse componisten die leefde tussen de negentiende en twintigste eeuw, en wiens roem onlosmakelijk verbonden is met een opera die wereldwijd op het belangrijkste podium werd uitgevoerd, Adriana Lecouvreur.
Deze opera verdient zeker zijn planetaire succes, maar dit overschaduwt helaas zijn andere prestaties, zowel op operagebied (waar Adriana misschien niet zijn echte meesterwerk is) als op dat van de instrumentale muziek, die grotendeels en ten onrechte wordt vergeten. Zijn vader was een advocaat met een muzikale voorliefde, en gezien de vroegrijpe intelligentie van het kind stuurde Giuseppe Francesco op 7-jarige leeftijd naar een privé-internaat. Zijn eindexamen bestond uit de creatie en uitvoering van een opera in drie bedrijven met de titel Gina (1889); het succes was zo groot dat de jonge muzikant meteen werd benaderd door Sonzogno, een van de twee toonaangevende muziekuitgeverijen in Italië in die tijd. De opera die daarop volgde, L'Arlesiana, onderging een tegenovergesteld lot: in dit geval werd het publiek nooit helemaal veroverd door het werk, dat de componist zijn hele leven lang bleef herzien. In L'Arlesiana, net als in andere latere opera's, kon Cilea rekenen op de legendarische stem van een jonge Enrico Caruso, die zijn werken met zijn onvergetelijke artisticiteit verdedigde. Samen met de werken die hij schreef in de allereerste jaren van zijn compositorische activiteit, omspannen deze werken de hele boog van Cilea's creativiteit, van de jeugdige pogingen tot de meest volwassen prestaties. Dit Da Vinci Classics album verzamelt een aantal significante voorbeelden uit Cilea's piano- en kamermuziekproductie en toont enerzijds de continuïteit in zijn algemene esthetische perspectief en anderzijds de evolutie in zijn muzikale denken. Desondanks betreurde Cilea - die zeer streng was in zijn zelfcensuur - dit werk later en hoopte hij dat het vernietigd zou worden; gelukkig is dit niet gebeurd en kunnen we genieten van de frisheid van dit stuk van een zeer begaafde tiener. 35; hoewel de schatplichtigheid van deze composities aan de grote romantische meesters duidelijk is, slaagt Cilea erin om dergelijke invloeden creatief te herinterpreteren, zonder simpelweg te herhalen wat al door hen is verteld. Cilea's zorgvuldige en vaardige beheer van de componenten van muzikale compositie (harmonie, contrapunt, en vooral een ontroerende melodische ader) is duidelijk, en het resultaat is de moeite waard. 43 behoren tot Cilea's meest volwassen en stimulerende pianowerken. Deze verwijzingen naar kamermuziek leiden ons naar het andere grote werk in deze collectie, de imposante Cellosonate.
Zang doordringt het hele werk, toevertrouwd aan zowel de cello als de piano; Cilea's voorliefde voor efficiënte melodieën en intense harmonieën is al vanzelfsprekend in dit jeugdige werk. De Sonate opent met een Allegro dat zich op de meest charmante en innemende manier presenteert; het verovert de luisteraar onmiddellijk en valt op door de vaardige omgang met de moeilijke balans tussen piano en cello. Ondanks de virtuoze eisen die dit stuk stelt, is de luisterervaring gewoonweg plezierig, verrukkelijk en beslist fris. Samen dragen deze werken bij aan een doeltreffende weergave van Cilea's compositorische palet en van zijn evolutie als componist, terwijl ze direct luisterplezier verschaffen met hun charmante melodieën en briljante begeleidingen.