Safri Duo & Danish National Symphony Orchestra - Bach To The Future (2 CD)

Dit album van het Safri Duo heeft drie première-opnamen en belooft weer een spannend album te worden. Het zal de eerste opname zijn waarop het Safri Duo samenwerkt met een groot symfonieorkest, wat in alle opzichten een opwindend geluid oplevert.

Goldrush werd oorspronkelijk geschreven als een briljant showstuk voor het Safri Duo in 1995, waarbij het hele scala aan percussie-instrumenten werd gebruikt voor een opwindend en krachtig effect. Het hier opgenomen Goldrush Concerto voor slagwerk en orkest werd geschreven in 1997 en is nog spectaculairder, waarbij de volle kracht van het orkest wordt gebruikt, niet in oppositie met de solisten, maar eerder, in de woorden van de componist Jacob der Velhuis, waar beide krachten 'zich verenigen en transformeren tot één grote trom'. Zoals de titel al doet vermoeden, is de muziek geïnspireerd op de grote goudkoorts, gebeurtenissen die hebben geleid tot zoveel catastrofes in de geschiedenis van de mens. Het Concerto begint waar Goldrush eindigt; met de ontdekking van goud. Het is opgedragen aan het Safri Duo.

Bach to the Future ontstond uit Per Nørgårds fascinatie voor drie preludes uit Bachs Wohltemperierte Klavier. Het resultaat was dit fascinerende driedelige concerto dat niet alleen een hommage brengt aan de grote componist, maar ons zijn muziek op een spannende en originele manier laat horen. Het werd gecomponeerd in 1996 en is ook opgedragen aan het Safri Duo.

Het 42nd Street Rondo werd geschreven in opdracht van de Danish Percussion Group met financiële steun van de Danish State Art Foundation. De titel verwijst naar de hoek van 42nd Street en Broadway in Manhattan waar straatmuzikanten vaak optreden. Het is geschreven voor twee percussionisten met twee op elkaar afgestemde sets percussie-instrumenten, en de uitvoerenden krijgen een bepaalde mate van vrijheid om het stuk vorm te geven tijdens de uitvoering - een spannend en origineel werk.

Nagoya Marimbas van Steve Reich werd geschreven in opdracht van het Conservatorium in Nagoya, Japan, ter gelegenheid van de opening van hun nieuwe Shirakawa Hall in 1994. Het werk is gebaseerd op een reeks herhaalde patronen die op beide marimba's worden gespeeld, één of meer tellen uit fase, waardoor een reeks tweestemmige unisono kanonnen ontstaat. De patronen worden regelmatig veranderd, wat twee zeer virtuoze uitvoerders vereist, en het resultaat is sonisch behoorlijk opwindend.