Round the Bend

Round The Bend, het solodebuut van Bent Van Looy, verschijnt in Nederland op vrijdag 13 september via Excelsior Recordings. In Nederland is Bent Van Looy vooral bekend als frontman van Das Pop, de groep waarmee hij in 1998 Humo's Rock Rally won en hij de afgelopen jaren vier albums mee uitbracht en over de hele wereld toerde. In België werd zijn bekendheid de afgelopen jaren nog groter toen hij deelnam aan de TV-quiz De Slimste Mens ter Wereld. Verder heeft hij plannen met zijn modelijn The Jante Law en staat er een nieuwe jaargang van zijn Franse witte wijn Cuvée BVL op het programma. Maar 2013 is vooral het jaar waarin Bent Van Looy solo achter zijn piano speelt.

Zijn soloplaat Round The Bend ontstond de voorbije jaren, wandelend door zijn woonplaats Parijs. Wanneer in Parijs de privé club Silencio (eigenaar: David Lynch) opent, raakt alles in een stroomversnelling. Bent Van Looy organiseert er al snel culturele avonden en speelt er zelf ook regelmatig live. Hij groeit achter de piano en onder de ogen van het publiek krijgen de kleine verhalen een vaste vorm. De plaat werd opgenomen in Los Angeles, in de studio van Jason Falkner (Jellyfish, Air, Paul McCartney en Daniel Johnston). Zijn eerste soloplaat is als een reis naar het onbekende, reikhalzend uitkijkend wat er nog allemaal ligt te blinken achter de bocht. En draagt Bent Van Looys persoonlijke stempel. Op vrijdag 6 september speelt Van Looy in Nederland tijdens Into The Great Wide Open op Vlieland.

Bent, over het ontstaan van Round The Bend:
'Lente 2012 - Een klein festival in Amsterdam Noord. Samen met Anne Soldaat speel ik de outro van Why I'm Leaving, een song die hem doet denken aan het werk van zijn producer, Jason Falkner. Dat treft, want ik volg Falkner op de voet sinds ik via Soulwax, voor wie hij in de late jaren negentig strijkersarrangementen schreef, zijn platen heb leren kennen. Ook zijn werk met Jellyfish, Air, Paul McCartney en Daniel Johnston bewonder ik zeer. Hij is mijn go-to-guy als het allemaal even niet meer wil. Zijn doorwrochte, schaamteloos melodieuze songs zijn mij heel dierbaar. Dichter bij het heldendom kan je voor mij moeilijk komen. Een paar weken later krijg ik e-mail uit Los Angeles. Soldaat heeft stiekem de opname die ik hem gegeven had doorgestuurd. Jason schrijft dat hij van dit nummer houdt en zich afvraagt, of er nog meer van dit soort songs zijn en dat het misschien geen slecht idee is ze samen op te nemen en een plaat te maken. Vrijwel onmiddellijk komt een plan tot stand. Zonder elkaar zelfs maar één keer aan de telefoon te hebben gesproken sta ik een paar maanden later op de hoek van Hollywood Boulevard en Orange Street te wachten in de warme avondbries.

Zijn het afdankertjes van Das Pop? Zeker niet, maar evenmin zijn het de beste songs die ik stiekem voor mijzelf in een kluis bewaar. Dit zijn liedjes die vanaf het eerste moment anders aandoen, schijnbaar onmogelijk in de vertrouwde context van de band kunnen bestaan. Ze vertellen meer, zijn minder fraai gestroomlijnd van vorm, laten zich niet inpakken in het technicolor inpakpapier van de pop, ze voelen kleiner... Ze hebben het niet over De Liefde zoals die in Can't Buy Me Love, Like a Virgin of- waarom ook niet?- Never Get Enough bezongen wordt. Hier gaat het over rubberen kippen die na een feest op het gras blijven slingeren (Flowers and Balloons), een verduurd foto-album (First Boy from the Right) of het het bitterzoete berouw na een lange nacht op straat (Friendly with the Fleas)."

Ik hoor ook wat alle verhalen bindt: een bitterzoete nostalgie naar het nog onbekende, een fundamenteel verlangen naar het moment, naar huis, naar the road, reikhalzend uitkijkend wat er nog allemaal ligt te blinken achter de bocht - Round the Bend."