Roberto Noferini - Paganini: Chamber Music For Strings (CD)

Paganini gaat niet alleen over vingervlugge caprices en concerti. Wie de gemoedelijke opening van de Sonata Concertata voor viool en gitaar hoort, zou kunnen denken dat hij naar een andere componist aan het luisteren was. Maar hij was zoveel meer dan de duivelse virtuoos van een indrukwekkende, zij het eendimensionale postume reputatie: niet in de laatste plaats was hij een fervent gitarist, in welke hoedanigheid hij vaak met veel plezier speelde met vrienden (onze sympathie gaat uit naar die arme muzikant die bij zulke gelegenheden de viool moest bespelen).

Alle werken op dit album met kamermuziek tonen de lichtere kant van de componist, behalve misschien de duivelse complexiteit van de variaties op een thema uit Rossini's Mosè in Egitto. Er zijn drie ritornelli voor twee violen en bas (hier gespeeld op een cello) die een barokke vorm nemen en die omwerken met klassieke harmonie tot een trio van vier minuten, vrolijke miniaturen. Zes korte Preludes zijn als voorstudies voor de Caprices, maar minder ritmisch en technisch ingewikkeld. Het vliegende spiccato van het Moto perpetuo Op.11 opent een venster op Paganini de recitalist met een stuk dat ontworpen is om een publiek ademloos achter te laten met zijn aaneenschakeling van semiquavers. De langademige melodie van het Cantabile Op.17 van Rossini en Schumann voor Paganini wordt beroerd met het soort gratie dat bewondering en achting opriep bij Rossini en Schumann voor zowel Paganini's composities als zijn spel.

Deze artiesten zijn allemaal bekende musici op Brilliant Classics: de Noferini familie heeft kamermuziek opgenomen van Martucci (BC94968) en Sgambati (BC94813; 'niets minder dan een onverwachte openbaring... messcherpe, gefocuste, en opwindende interpretaties', aldus een recensent voor Arkiv Music), en Giulio Tampalini is te horen in de muziek van o.a. Tarrega (BC94336), Respighi (BC95230) en Llobet (BC94335).