Robert Wyatt - 68 (CD)

68 van Robert Wyatt is een bijzonder album dat bestaat uit vroege solo-opnamen uit het jaar 1968, uitgebracht op cd en lp door Cuneiform Records. Het album bevat muziek die Wyatt opnam in de Verenigde Staten, vlak na het einde van een tour met de Jimi Hendrix Experience. Wyatt kreeg daarbij toegang tot studiofaciliteiten die hem in staat stelden om zelfstandig zijn muzikale ideeën vast te leggen. Dit gaf hem de vrijheid te experimenteren en vooruit te lopen op zijn latere werk als soloartiest.

Qua genre valt dit album binnen de Canterbury scene en jazz fusion. Deze stromingen staan bekend om hun progressieve karakter, complexe structuren en jazzrock-elementen, gecombineerd met een typische Engelse humor en eigenzinnigheid. Op 68 horen we een vroege blauwdruk van wat Soft Machine en andere verwante groepen uit dezelfde scene later zouden ontwikkelen. Wyatt’s unieke stem, gecombineerd met zijn speelse en vaak zelfreflexieve teksten, geven het album een persoonlijk en experimenteel karakter. De muziek weerspiegelt een overgangsfase: tussen psychedelische rock en de zich ontwikkelende jazz-georiënteerde sound van de latere Soft Machine.

Op deze cd zijn vier tracks te vinden, waarvan twee episch lang zijn. Een van de belangrijkste stukken is Rivmic Melodies. Dit is een vroege versie van het werk dat later een prominente rol zou krijgen op het tweede album van Soft Machine. De compositie is een grillige collage van zang, instrumentale passages, absurdistische humor en gelaagde ritmes, waarmee Wyatt zijn fascinatie voor structuur en spontaniteit laat horen. Een ander opvallend werk is Moon in June. Ook deze compositie is lang en doorontwikkeld tot een van Soft Machine’s bekendste creaties, maar hier te vinden in een unieke, minder gepolijste versie. De track heeft dynamische overgangen en laat goed horen hoe Wyatt verschillende stijlen in elkaar laat overvloeien, van zachte zang tot intensere instrumentale secties.

Naast deze lange stukken bevat het album onder andere Chelsa, een nummer dat zich kenmerkt door een meer directe, liedvormachtige benadering, en Slow Walkin’ Talk. Bijzonder aan Slow Walkin’ Talk is dat Jimi Hendrix hier basgitaar inspeelde, waarmee het album een directe link krijgt met de legendarische gitarist. Deze tracks tonen Wyatt’s brede muzikale interesses en zijn bereidheid om te experimenteren buiten de kaders van de conventionele popmuziek.

Het album 68 werd uitgebracht in het jaar 2013 en is te typeren als een essentieel werk, zowel voor verzamelaars als voor liefhebbers van progressieve rock en de Canterbury scene. Het biedt een blik in een creatief overgangsmoment, waarin Robert Wyatt zijn eigen muzikale richting begon te definiëren, los van de invloed van een vaste band. De opnamen zijn intiem, avontuurlijk en laten een artiest horen die op het punt staat een volledig eigen geluid te ontwikkelen.