Ramsey Lewis Trio - More Sounds Of Christmas (LP)

More Sounds of Christmas van de Ramsey Lewis Trio is een jazzalbum dat zich onderscheidt binnen het kerstgenre door zijn bijzondere combinatie van swingende pianotrio-arrangementen en subtiele orkestratie. De plaat verscheen als LP in het jaar 1964 en is de opvolger van het succesvolle Sound of Christmas uit 1961, waarmee Lewis zijn plek als een van de meest invloedrijke jazzpianisten in het kerstsegment verstevigde.

Het album is, net als het eerdere werk, opgebouwd rondom het klassieke trio van Ramsey Lewis op piano, Eldee Young op bas en Isaac 'Red' Holt op drums. Deze samenstelling staat garant voor energieke, ritmisch sterke interpretaties van bekende kerstklassiekers en originele composities. Op sommige tracks wordt het trio uitgebreid met strijkersarrangementen, wat een warme, sfeervolle laag toevoegt aan het geheel. De combinatie van het karakteristieke, bluesy pianospel van Lewis met snedige ritmesectie en viooldetails geeft het album een onderscheidende klank die toegankelijk blijft voor zowel jazzliefhebbers als mensen die op zoek zijn naar kerststemming.

Een van de meest opvallende stukken op More Sounds of Christmas is de swingende versie van Jingle Bells, waarin het thema op pizzicato cello gespeeld wordt en waar het trio volop ruimte krijgt voor improvisatie. De uitvoering is energiek, feestelijk en heeft bij de eerste release direct aansluiting gevonden bij zowel jazz- als kerstpubliek. Een ander bijzonder nummer is Egg Nog, een originele compositie van Ramsey Lewis waarop hij de celesta bespeelt en een speels, vrolijk karakter aan het album toevoegt. Daarnaast verdient We Three Kings aandacht; de jazztrio-uitvoering is avontuurlijk, met bluesy invloeden op het piano- en drumspel en een baslijn die het thema van de reis van de drie koningen muzikaal evoceert.

Door het album heen wisselt Lewis tussen orkestrale begeleiding en puur trioformat, waardoor er veel variatie ontstaat binnen het relatief korte speelduur van ongeveer dertig minuten. Tracks als Snowbound en White Christmas laten zien dat Lewis in staat is om de klassieke melodieën respectvol en toch fris te benaderen, vaak met subtiele jazzharmonieën en ritmische verrassingen. De integratie van strijkers is op sommige momenten iets prominenter, wat volgens critici als plus- en minpunt wordt ervaren: soms komen de arrangementen helder en subtiel uit de verf, op andere momenten hadden sommigen liever wat meer ruimte voor improvisatie gezien.

More Sounds of Christmas heeft door de jaren heen niet de status gekregen van een standaard in het jazzkerstrepertoire, maar het wordt door liefhebbers gewaardeerd om zijn artistieke benadering van het genre en het vakmanschap van de musici. Het album is een goed voorbeeld van hoe traditionele feestmuziek een nieuwe wending kan krijgen in handen van bedreven jazzspelers. Daarmee leent de LP zich goed als sfeermaker in de decembermaanden, voor wie op zoek is naar zowel herkenning als muzikale vernieuwing.