Quincy Jones - Walking In Space (LP)

Walking In Space van Quincy Jones is een invloedrijk jazzalbum uit 1969, uitgebracht als LP door het label A&M. Het album markeert de terugkeer van Quincy Jones naar de rol van bandleider, na een periode in Hollywood, en wijst op een nieuwe muzikale richting waarin jazz, popinvloeden en elektrische instrumenten samenkomen. Jones weet een select gezelschap van topmusici bijeen te brengen, waaronder Freddie Hubbard, Roland Kirk, Hubert Laws en Ray Brown, en reikt daarmee tot een van de hoogtepunten van Creed Taylor’s A&M-periode.

Het genre van Walking In Space is primair big band jazz, maar Jones integreert subtiel hedendaagse geluiden, funk en pop, en gebruikt elektrische instrumenten wat in die tijd vernieuwend was. De kenmerkende soundculturen van de late jaren zestig zijn hoorbaar aanwezig: diepe grooves, prominente blazerssecties en fusion-elementen, zonder de kern van jazzroute te verliezen. De arrangementen zijn strak, maar laten ruimte voor geïmproviseerde solo’s en het organische samenspel van de ritmesectie.

Het titelnummer Walking In Space springt eruit als een groots opgezette jazzversie van het gelijknamige lied uit de musical Hair. Vocalist Valerie Simpson voegt extra dynamiek toe, terwijl trompettist Freddie Hubbard energiek soleert en Roland Kirk met een krachtige saxofoonpartij onder diepe reverb de track verder uitlicht. Een tweede bekende track is Killer Joe, gecomponeerd door Benny Golson, waar het samenspel van Ray Brown op bas en Grady Tate op drums een solide ritmische basis vormt. De blazers komen prachtig tot hun recht en Jones’ arrangement wordt vaak gezien als een definitieve interpretatie van het nummer. Ook het nummer Oh Happy Day, oorspronkelijk van Edwin Hawkins, krijgt een frisse, jazzy bewerking die uitmondt in uitbundige vocalen en een opgewekt karakter.

Andere nummers zoals Dead End, ook afkomstig uit de musical Hair, laten het vermogen van Quincy Jones horen om verschillende stijlen tot een harmonisch geheel te smeden zonder concessies te doen aan de intensiteit van zijn band. Love And Peace en I Never Told You tonen zijn veelzijdigheid als arrangeur en zijn blik op de combinatie van pop, soul en jazz gedurende deze periode.

Walking In Space is een album dat het big band-genre moderniseert door invloeden van musicals, gospel, pop en elektrische jazz te verweven. Het combineert virtuositeit, innovatieve arrangementen en muzikale avancering tot een document van zijn tijd, en blijft hoog gewaardeerd als een van de belangrijkste albums in zowel het oeuvre van Quincy Jones als in de Amerikaanse jazzgeschiedenis.