Laatst gecontroleerd: 4 jun 2026
Laagste prijsBol.com
Op voorraad · Gratis verzending · 1-3 werkdagen
Twijfel? Stel je vraag.
We mailen je binnen 24 uur een antwoord over de Protocol of Constant Sadness. Geen verkooppraat.
Protocol Of Constant Sadness is het debuutalbum van de Zwitserse band Tar Pond, uitgebracht in het jaar 2020 op CD. De band, bestaande uit bekende muzikanten uit de Zwitserse metal- en rockscene, waaronder leden en oud-leden van Coroner en Celtic Frost, beweegt zich met dit album in het genre doom rock, soms omschreven als doom’n’gloom. De muziek is overduidelijk zwaar, traag en doordrenkt van een sombere, melancholische sfeer. Tar Pond klinkt minder metal-gericht dan de bands van hun leden, maar blijft onmiskenbaar donker, beklemmend en meeslepend.
Op Protocol Of Constant Sadness weet de band een knellende en apocalyptische sfeer neer te zetten. Zware, slepende gitaren en bezwerende zang domineren het geluid, terwijl de arrangementen bewust minimalistisch en repetitief zijn, wat het gevoel van uitzichtloosheid en melancholie versterkt. De plaat roept vergelijkingen op met vroege Black Sabbath, The Young Gods, Saint Vitus en zelfs The Doors, maar behoudt door het unieke stemgeluid en de aanpak van zanger en kunstenaar Thomas Ott een geheel eigen identiteit. De stem, vaak omschreven als een kruisbestuiving tussen Tom Waits en Franz Treichler, draagt sterk bij aan het karakter van de muziek.
Het album bevat vier tracks, elk met een aanzienlijk speelduur die samen een duister geheel vormen. Opvallende nummers zijn Damn, een langdurige compositie van meer dan dertien minuten die direct de toon zet, en Worm, waarin de gelaagde gitaarpartijen en de trage ritmiek de luisteraar bijna ongemakkelijk in hun greep houden. Ook het nummer Please benadrukt de verstikkende sfeer die Tar Pond wil overbrengen, met herhalende motieven en een zwaarmoedige ondertoon.
Protocol Of Constant Sadness werd gecreëerd in een periode van tegenslagen voor de band, waaronder het onverwachte overlijden van bassist Martin Ain, wat de melancholische toon van het album alleen maar verstrekt. Ondanks deze omstandigheden levert Tar Pond een werk af dat een indrukwekkende balans vindt tussen duisternis en aantrekkingskracht, en dat zich duidelijk onderscheidt binnen het doom rock genre.