Pieter-Jan Belder - Dandrieu: Trois Livres De Pieces De Clavecin (4 CD)

Jean-François Dandrieu werd in augustus of september 1682 geboren in de rue Saint-Louis, Île de la Cité, Parijs. Hij was de oudste van ten minste vier kinderen en toonde zo'n muzikale vroegrijpheid dat hij naar verluidt al op vijfjarige leeftijd het klavecimbel bespeelde voor Lodewijk XIV en zijn hofhouding. Het is aannemelijk dat zijn reputatie leidde tot een grote vraag naar zijn diensten als uitvoerend musicus, want hij reisde verschillende keren buiten Parijs als muzikant. Hij was niet de eerste muzikale Dandrieu: zijn oom, Pierre, volgde een opleiding tot priester en organist in Angers. Het is mogelijk dat hij Jean-François' studies organiseerde bij de klavecinist en componist Jean-Baptiste Moreau, een mede-Angevin en bijna-tijdgenoot.

De muzikale omgeving waarin Dandrieu opgroeide was een periode van grote veranderingen. Parijs zag de opkomst van een modieuze culturele elite met een toenemend verlangen naar nieuwe muziek, zowel instrumentaal als vocaal, en dit werd gevoed door verschillende publicaties zoals Mercure Galant (1678-1714), die niet alleen verslag deed van concerten en nieuwe muziek, maar ook een minimum aan artistieke roddels bevatte om de lezers te informeren welke artiesten op dat moment in de mode waren. Er is al gezegd dat Dandrieu van jongs af aan bekend stond als wonderkind. Hoewel we verder weinig weten over zijn activiteiten als uitvoerend kunstenaar, moet de beslissing om zijn vroege composities te publiceren gebaseerd zijn geweest op het niveau van bekendheid dat hij had bereikt. Volgens de catalogus van de Bibliothèque nationale de France werd het eerste boek met klavecimbelstukken gepubliceerd in 1705, maar er zijn geen gegevens over zijn wettelijk vereiste lettres de privilège die in dat jaar werden ingediend bij het Parijse gilde van boekverkopers. Hoewel de gegevens voor november 1700-januari 1704 verloren zijn gegaan, wordt aangenomen dat de boeken op een bepaald moment tussen deze data zijn uitgegeven, wat hem de jongst bekende componist zou maken die een muziekboek heeft uitgebracht. Terwijl Dandrieu's vroege klavecimbelwerken werden geschreven in de schaduw van 17e-eeuwse componisten, laten de drie boeken die tussen 1724 en 1735 werden gepubliceerd een radicaal nieuwe richting voor de componist zien. Zo'n verschuiving kan worden toegeschreven aan veranderende smaken: klavecimbelmuziek al in het laatste decennium van de vorige eeuw laat een geleidelijke afstand zien van veel technieken die voornamelijk werden geassocieerd met de luit. Dandrieu bracht, zoals de meeste musici, waarschijnlijk een groot deel van zijn vroege leven door als leraar en zou goed op de hoogte zijn geweest van de capaciteiten en smaken van degenen voor wie de suites werden geschreven. Ze hebben een naïeve eenvoud die elders vaak ontbreekt. Niets is te ingewikkeld: de versieringen zijn rechttoe rechtaan, de texturen neigen naar tweestemmigheid en de figuratie ligt altijd comfortabel onder de hand. Het Premier Livre eindigt met wat Dandrieu 'een suite op zichzelf' van tien tableaus noemt: Les Charactères de la Guerre. Het laat Dandrieu's neiging zien om eerdere en mogelijk populaire werken te herzien voor nieuwe media. De tableaus volgen een traditie onder componisten voor het uitbeelden van gevechtsscènes. Deze traditie werd in Frankrijk voortgezet tot laat in de 18e eeuw met Claude-Bénigne Balbastre's oproep aan de revolutionairen in Marche des Marseillois uit 1792.

Overige informatie:
- Opgenomen in 2019-2021, Nederland
- Engelstalig boekje bevat liner notes van John Baxendale