EAN: 8711801017228
De woorden 'Bach' en 'toccata' lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden te zijn. Bij dit paradigma kunnen echter een aantal vraagtekens worden geplaatst. Deze vaak gemaakte associatie geldt vooral voor de vier orgeltocates, en natuurlijk vooral voor de al te beroemde toccata in D-minor (BWV 565), die een archetype is geworden van zowel de orgelmuziek in het algemeen als van Bachs muziek in het bijzonder. Afgezien van het feit dat BWV 565 misschien niet eens door Bach zelf is geschreven, blijft het opmerkelijk dat drie of vier orgeltocates tegenover zeven toccata's voor klavecimbel staan, die even interessant en virtuoos zijn, wat suggereert dat het klavecimbel voor de jonge virtuoos even belangrijk was als het orgel. In zijn enthousiasme voor de multisectionele toccata stond Bach alleen in zijn tijd. Het toccata-principe, een van de steunpilaren van de klaviermuziek uit de zeventiende eeuw, raakte na 1700 snel uit de mode. Het bestaat uit een afwisseling van sterk contrasterende delen, sommige rapsodisch en vrij, andere fugatisch en streng. Er zijn vrijwel geen toccata's meer te vinden bij Bachs tijdgenoten. Voor hen was het de sonate die de functie overnam van een vrij klavierwerk dat niet gebonden was aan dansvormen. De reden waarom Bach de toccata cultiveerde, zelfs tegen de tijdgeest in, was dat hij in zijn jeugd gefascineerd was geraakt door de Noord-Duitse klavierstijl, waarin de zeventiende-eeuwse toccata zijn hoogtepunt had bereikt. Maar ook Bach was niet immuun voor de veranderende esthetiek, en al rond 1710, toen hij pas een jaar of 25 was, liet ook hij de toccata geheel achterwege. Het is zeker geen toeval dat rond diezelfde tijd de oude cantatevorm met meerdere kleinere, onderling afhankelijke delen in Bachs muziek werd vervangen door een modernere, rationelere vorm met een afwisseling van recitatief en aria. Evenzo werd de toccata vervangen door de 'rationele' combinatie van prelude en fuga
Ook bij Amazon
Vergelijk de prijs op Amazon.nl
We mailen je binnen 24 uur een antwoord over de Pieter Dirksen - J.S. Bach: Seven Toccatas For Harpsichord (CD). Geen verkooppraat.
De woorden 'Bach' en 'toccata' lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden te zijn.
Bij dit paradigma kunnen echter een aantal vraagtekens worden geplaatst.
Deze vaak gemaakte associatie geldt vooral voor de vier orgeltocates, en natuurlijk vooral voor de al te beroemde toccata in D-minor (BWV 565), die een archetype is geworden van zowel de orgelmuziek in het algemeen als van Bachs muziek in het bijzonder.
Afgezien van het feit dat BWV 565 misschien niet eens door Bach zelf is geschreven, blijft het opmerkelijk dat drie of vier orgeltocates tegenover zeven toccata's voor klavecimbel staan, die even interessant en virtuoos zijn, wat suggereert dat het klavecimbel voor de jonge virtuoos even belangrijk was als het orgel.
In zijn enthousiasme voor de multisectionele toccata stond Bach alleen in zijn tijd.
Het toccata-principe, een van de steunpilaren van de klaviermuziek uit de zeventiende eeuw, raakte na 1700 snel uit de mode.
Het bestaat uit een afwisseling van sterk contrasterende delen, sommige rapsodisch en vrij, andere fugatisch en streng.
Er zijn vrijwel geen toccata's meer te vinden bij Bachs tijdgenoten.
Voor hen was het de sonate die de functie overnam van een vrij klavierwerk dat niet gebonden was aan dansvormen.
De reden waarom Bach de toccata cultiveerde, zelfs tegen de tijdgeest in, was dat hij in zijn jeugd gefascineerd was geraakt door de Noord-Duitse klavierstijl, waarin de zeventiende-eeuwse toccata zijn hoogtepunt had bereikt.
Maar ook Bach was niet immuun voor de veranderende esthetiek, en al rond 1710, toen hij pas een jaar of 25 was, liet ook hij de toccata geheel achterwege.
Het is zeker geen toeval dat rond diezelfde tijd de oude cantatevorm met meerdere kleinere, onderling afhankelijke delen in Bachs muziek werd vervangen door een modernere, rationelere vorm met een afwisseling van recitatief en aria.
Evenzo werd de toccata vervangen door de 'rationele' combinatie van prelude en fuga.
De Pieter Dirksen - J.S. Bach: Seven Toccatas For Harpsichord (CD) is een product van Outhere. Op deze pagina vind je de volledige productinformatie, actuele prijzen en reviews.
De Pieter Dirksen - J.S. Bach: Seven Toccatas For Harpsichord (CD) is momenteel verkrijgbaar vanaf € 22,99 bij Bol.com. Prijzen kunnen dagelijks wisselen.
De Pieter Dirksen - J.S. Bach: Seven Toccatas For Harpsichord (CD) heeft (nog) geen eigen reviewscore. Op Productvraag staat gemiddeld een waardering van 4,85/5 op basis van 1178 reviews van bezoekers.
De Pieter Dirksen - J.S. Bach: Seven Toccatas For Harpsichord (CD) is verkrijgbaar bij Bol.com. Klik op een aanbieder om direct naar de productpagina te gaan.
De prijzen worden dagelijks automatisch ververst vanuit onze partnerwebshops. De definitieve prijs inclusief eventuele acties zie je op de webshop zelf.
Productvraag verzamelt productinformatie, prijzen en reviews van Nederlandse webshops op één plek. Zo kun je snel zien wat een product kost, wat gebruikers ervan vinden en waar je het kunt kopen.
