Phew, Erika Kobayashi & Dietr Moebius - Radium Girls (LP)

Radium Girls is een conceptalbum van Phew, Erika Kobayashi en Dieter Moebius, uitgebracht als LP in 2012 onder de projectnaam Project UNDARK. In 2025 is het album opnieuw uitgebracht op vinyl. Het album staat sterk in het teken van de nasleep van de kernramp in Fukushima in 2011 en eert de 'Radium Girls': fabrieksmedewerkers in de Verenigde Staten die in de jaren 1920 werden blootgesteld aan radium en ernstige gezondheidsproblemen ondervonden. Dit historische thema wordt verweven met hedendaagse nucleaire problematiek, waardoor het werk een extra lading krijgt binnen het genre.

Het album beweegt zich binnen de genres avant-garde, experimental en spoken word, met elektronische invloeden. Dieter Moebius brengt zijn kenmerkende experimentele elektronica en electroakoestische elementen, die hij eerder in Cluster en Harmonia toepaste. Phew levert een karakteristieke vocale stijl, waarbij teksten vaak feitelijke uitspraken en historische gebeurtenissen rondom nucleaire energie en oorlog behandelen, soms in een mengeling van Engels en Japans. Erika Kobayashi zorgt voor een beeldende laag, onder andere als illustrator en conceptueel kunstenaar, die haar ervaringen en observaties combineert met het muzikale materiaal.

De muzikale sfeer van Radium Girls kenmerkt zich door vervreemdende klanken, percussieve ritmes en abstracte structuren. Tracks als ‘Radium Girls’ bevatten een repeterend en mechanistisch ritme dat de industriële omgeving reflecteert waarin de vrouwen destijds werkzaam waren. ‘Little Boy And Fat Man’ verwijst expliciet naar de code-namen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, en verbindt persoonlijke routines van fictieve vrouwen met grote historische ontwikkelingen. Verder springt ’EBR-1’ eruit door de combinatie van traditionele snaarinstrumenten en elektronische elementen, hetgeen een gevoel van vervreemding en tijdloosheid suggereert.

Als LP biedt Radium Girls een meeslepende luisterervaring die zowel melancholisch als informatief is. De productie benadrukt het contrast tussen het menselijke en het mechanische, en maakt gebruik van gevonden geluiden, synths en gesproken woord om de thema’s van radioactiviteit, arbeid en herinnering te verkennen. Door de samenkomst van drie zeer uiteenlopende kunstenaars ontstaat een album dat uniek is in geluid en boodschap, en dat reflecteert op de erfenis van nucleaire technologie vanuit een feministisch en historisch perspectief.