Paul Watkins & Huw Watkins - British Works For Cello And Piano - Volume 2 (CD)

Dit is deel 2 in onze serie Britse werken voor cello en piano, uitgevoerd door de exclusieve Chandos-artiest Paul Watkins, met zijn broer Huw Watkins op de piano. Paul Watkins wordt geprezen om zijn inspirerende uitvoeringen en welsprekend muzikantschap en heeft een indrukwekkende carrière als cellist en dirigent.

De drie sonates op dit album zijn geschreven binnen een tijdsbestek van drie jaar, 1921 - 23, door drie componisten - Bowen, Ireland en Bax - die in die tijd allemaal werden beschouwd als leidende figuren van hun generatie in Groot-Brittannië.
Door alle tumultueuze veranderingen van het begin van de twintigste eeuw bleef Bowens muziek in essentie hetzelfde: traditioneel van vorm, romantisch van expressie, zelfverzekerd idiomatisch in zijn instrumentale schriftuur. Na Bowens dood in 1961 raakte zijn werk decennialang bijna in de vergetelheid, hoewel het nu gelukkig een kleine opleving beleeft. Bowen was bijzonder bedreven in het schrijven van finales, en ook hier, in zijn Cellosonate, Op. 64, zorgt het voor het meest inventieve deel van het werk, met de percussieve pianobeschrijving en een levendig cellothema dat de sonate naar een zeer flamboyant einde stuwt.

Arnold Bax noemde zichzelf graag een 'brutale romanticus', misschien met een vleugje uitdagendheid. Hij wordt tegenwoordig vooral herinnerd als componist voor orkest, met een overvloedige en kleurrijke productie van symfonische gedichten en symfonieën. Maar hij schreef ook veel kamermuziek en instrumentale muziek, veel daarvan van uitstekende kwaliteit, waaronder verschillende werken voor cello. In 1923, toen zijn cellosonate in Es werd geschreven, was hij op het hoogtepunt van zijn kunnen en werd hij erkend als een van de belangrijkste levende Britse componisten. Dit werk is vooral fascinerend door de manier waarop het rusteloos heen en weer beweegt tussen de verschillende elementen, het ene moment uitbarstend in woeste dans, het andere moment vervallen in romantische mijmering.

Veel beknopter dan Bax' uitgebreide sonate, is Ireland's een strak geconstrueerd en viriel werk, vol hartstochtelijke intensiteit. Afgezien van een bewerking van zijn populaire pianoprelude The Holy Boy was dit het enige werk van Ireland met een cello solo, en net als de andere twee sonates op dit album stelt het hoge eisen aan de virtuositeit van beide vertolkers.