Pale Waves - My Mind Makes Noises (2 LP)

My Mind Makes Noises is het debuutalbum van Pale Waves, uitgebracht op twee LP’s. Het album hoort thuis in het genre van synth-gedreven indiepop, waarbij invloeden uit de electro, goth-pop en alternatieve rock duidelijk hoorbaar zijn. Pale Waves combineert melodieuze, aanstekelijke popstructuren met een melancholisch en soms duister randje, onder leiding van de opvallende zang van Heather Baron-Gracie.

De toon van het album wordt gezet door openhartige teksten die zich vooral richten op de belevingswereld van jongvolwassenen: verliefdheid, onzekerheid, zelfbeeld en de honger naar geborgenheid en herkenning. Heather Baron-Gracie beschrijft het album zelf als 'als het lezen van mijn dagboek', en dat is terug te horen in het kwetsbare karakter van de liedjes. Toch slaagt Pale Waves erin om die zwaarte te combineren met pakkende, dansbare popliedjes die toegankelijk blijven voor een breed publiek.

De opener 'Eighteen' is meteen een sterk voorbeeld van deze aanpak. Het nummer koppelt jeugdige euforie en nostalgie aan elektronische beats, meeslepende melodieën en springerige gitaren. Dit thematische uitgangspunt – jong zijn, verlangen en de onzekerheid van het volwassen worden – loopt als een rode draad door het hele album. Een ander belangrijk nummer is 'Noises', waarin mentale gezondheid en zelfbeeld centraal staan. Met teksten als 'Why do I stare so much at my body?' en 'I look at myself and see what I hate' schuwt de band existentiële vragen niet, zonder dat het nummer aan energie inboet.

Ook 'Television Romance' is kenmerkend voor de sound van Pale Waves, waarbij donkere, ‘goth’-achtige elementen en frisse popinvloeden samensmelten tot een aanstekelijk geheel. Het is een stijl die door sommige recensies wordt omschreven als 'electro-goth pop': een mix van synths, jengelende gitaren en diep persoonlijke thema’s. Verder zijn er nummers als 'There’s a Honey' en 'Came In Close' die opvallen door hun vurige energie en de ruimte die ze geven aan de stem van Baron-Gracie.

Het album is geproduceerd met veel aandacht voor detail en opvallend gepolijst. De sfeer doet op momenten denken aan zowel de melancholie van The Cure als de moderne pop-sheen van artiesten als Taylor Swift. De uitstraling van de band, met haar duidelijke goth-esthetiek, voegt daar een eigenzinnige visuele identiteit aan toe.

My Mind Makes Noises biedt dus een combinatie van persoonlijke teksten, pakkende indiepop en een frisse uitwerking van goth-invloeden. Het resultaat is een toegankelijk, soms melancholisch, maar altijd aanstekelijk album waarmee Pale Waves zich profileert als één van de interessante nieuwe namen binnen het alternatieve poplandschap.