Okonski - Magnolia (CD)

Okonski’s album Magnolia, verschenen op CD, is het debuut van het gelijknamige pianotrio rond Steve Okonski, bijgestaan door bassist Michael Isvara Montgomery en drummer Aaron Frazer. Het album is uitgebracht in het genre dat zich het beste laat omschrijven als een mengvorm van jazz en minimalistische, meditatieve muziek, met subtiele invloeden uit soul en gospel door de achtergrond van de bandleden in de R&B-groep Durand Jones & The Indications. Magnolia onttrekt zich echter aan de traditionele jazznorm; swing ontbreekt en in plaats daarvan ademt het album een verstilde, introspectieve sfeer.

De structuur van Magnolia is vooral gebaseerd op improvisatie. Wat begon als een plan om uitgewerkte, ritmisch gedreven composities op te nemen, veranderde tijdens de studiosessies in spontane muzikale interactie. Dit zorgde voor een eerlijk, direct geluid, benadrukt door de karakteristieke klank van een onconventioneel geprepareerde piano. Het resultaat is een album van zeven tracks, dat met een speelduur van minder dan dertig minuten heel compact aanvoelt. Toch maakt het korte album indruk door het sterke gevoel van sfeer, eenvoud en emotie, wat het uitermate geschikt maakt voor late, contemplatieve luistermomenten.

Een van de meest in het oog springende tracks is Runner Up, het openingsnummer, waarin statige akkoordprogressies langzaam overgaan in een melancholische melodie. De interactie tussen piano, bas en drums is subtiel; bas en drums vullen de pianolijnen aan met een voorzichtige groove, zonder de rust te verstoren. Ook Dark Moon is een opvallend stuk, waarin het trio het tempo iets opvoert en zelfs een lichte hiphop-sfeer laat doorschemeren na een ijzige intro. Deze track kent een sfeervolle balans tussen ruimtelijke stilte en sobere ritmiek. Sunday, het slotnummer, ontstond tijdens een nachtelijke improvisatiesessie en vormt een passend sluitstuk; het nummer opent met een lichtere toon maar vloeit al snel over in de dromerige, contemplatieve sfeer die het hele album kenmerkt.

Magnolia is in zijn geheel een pensive werk; het roept het beeld op van lege, maanverlichte stadsstraten en heeft qua gevoel iets weg van een schilderij als Edward Hopper’s Nighthawks, maar dan zonder eenzaamheid. Het album zet in op introspectie in plaats van uitbundigheid. Magnolia werd uitgebracht in het jaar 2023 en onderscheidt zich door zijn ingetogen karakter en het evenwicht tussen compositie en improvisatie, zonder ooit op routineus jazzterrein terecht te komen.