Oda Voltersvik - Scriabine: NEO (CD)

NEO weerspiegelt het gebruik van klassieke vormen in de 20e eeuw - 'neo-klassiek'. Het wijst naar de toekomst, en in de muziek zagen we dat componisten de excessen van de romantiek van zich afgooiden en streefden naar een nieuwe helderheid en stabiliteit. Toch moet de term NEO in deze muzikale context niet altijd worden gezien als een geval van 'uit met het oude, in met het nieuwe'. De erfenis van vroegere romantische stijlen - Tsjaikovski, Borodin, Rimski-Korsakov is te bespeuren in de muziek van Scriabin, Prokofjev en Sjostakovitsj op dit album. In een onzekere en turbulente wereld kunnen de oude gebruiken een troost zijn en een gevoel van stabiliteit geven.

Het fascinerende recital van Oda Voltersvik neemt de luisteraar mee op een reis vanaf het begin van de eeuw, te beginnen met de vroege Fantasie van Scriabin, die vooruitblikt naar zijn latere stijl, maar ook een blik werpt op de romantiek. Prokofievs 2e sonate uit 1912 staat op de drempel van zijn kennismaking met de nieuwste moderne muziekstromingen en natuurlijk dreigden de Russische Revolutie en de Eerste Wereldoorlog. Sjostakovitsj' 2e sonate is een meesterwerk geschreven op het hoogtepunt van de 2e Wereldoorlog. Zijn strijd om te creëren onder de dreiging van Stalin's onderdrukking is duidelijk in dit krachtige en diep persoonlijke werk. Gubaidulina was in het begin van de jaren zestig onder vuur komen te liggen van het Sovjet-regime omdat ze 'onverantwoordelijke' muziek schreef. Sjostakovitsj steunde haar in deze periode. Haar Chaconne grijpt terug op de barokstijl.