Nonpareils - Rhetoric & Terror (LP)

Rhetoric & Terror is een album van Nonpareils, het soloproject van Aaron Hemphill, dat uitkwam in 2024. Na zijn vertrek bij de band Liars heeft Hemphill met deze tweede LP een nieuwe artistieke richting gekozen die draait om experiment en vernieuwing. De plaat beweegt zich binnen de genres elektronica, post-rock en experimentele pop, waarbij invloeden uit Berlijnse new wave doorklinken in het geluid.

Het album werd beïnvloed door filosofische literatuur—de titel verwijst naar een hoofdstuk uit Giorgio Agambens boek The Man Without Content, waarin de vraag wordt gesteld of kunst haar existentiële betekenis is kwijtgeraakt en is gereduceerd tot vorm en logica. Hemphill verwerkt deze thematiek in zijn muziek door structuur en vorm af te wisselen met ongrijpbare, subbewuste dreigingen en associaties, waardoor de nummers vaak van stemming en stijl wisselen.

Rhetoric & Terror kenmerkt zich door zijn multi-texturele benadering; Hemphill laat het album flirten met stijlen als minimalisme, trage ambient en meanderende post-rock, maar schuwt ook kortstondige uitstapjes naar meer ritmische new wave. Dit zorgt ervoor dat de luisterervaring voortdurend in beweging is, en veel minder eenduidig of meeslepend aanvoelt dan zijn debuutalbum.

Onder de tracks die op het album staan springt ‘Opening Chord’ in het oog als opener, een nummer dat begint vanuit een minimalistisch en trage opbouw en daarna meerdere keren van gedaante wisselt, onder meer richting post-rock en Duitse new wave. ‘Figures Of Speech’ is een ander belangrijk nummer op de plaat, waarin Hemphill’s speelse compositiestijl en zijn interesse in taal als muzikaal element goed naar voren komen. Ook ‘Strawberry Hill’ is kenmerkend voor de LP: het nummer duurt ruim zeven minuten en bevat gelaagde klankkleuren die de experimentele inslag van het album onderstrepen.

De LP laat goed horen hoe Hemphill, nu als vader en zelfstandige artiest, zijn persoonlijke leven en artistieke visie probeert samen te brengen. Dat resulteert in een intuïtieve, onbevreesde collage van stijlen, geluiden en sferen. Rhetoric & Terror is daarmee een album dat niet mikt op toegankelijkheid, maar op het langzaam ontleden van de grens tussen structuur en de vrije stroom van associaties. Het is een plaat die uitnodigt tot herhaald luisteren en open interpretatie, en zich binnen het experimentele spectrum van de hedendaagse elektronische muziek positioneert.