Nonpareils - Rhetoric & Terror (CD)

Rhetoric & Terror is het tweede studioalbum van Nonpareils, het soloproject van Aaron Hemphill, voorheen lid van de experimentele rockband Liars. Het album werd uitgebracht in 2024 op het label Mute Records. Hemphill verkent met dit werk de grenzen van avant-garde en experimentele muziek, waarbij invloeden uit industrial, post-punk en post-rock duidelijk hoorbaar zijn. Het album bewandelt een grillig muzikaal landschap, waarbij tracks in sfeer en instrumentatie continu verschuiven. Dit past bij Hemphills artistieke zoektocht naar het samengaan van zijn leven als kunstenaar en vader, een thematiek die op subtiele wijze door het album heen klinkt.

Rhetoric & Terror borduurt voort op de desoriënterende composities uit Hemphills debuut, maar brengt nieuwe texturen en een afwisselende opbouw. De muziek wordt gekenmerkt door minimalistische passages, dissonante ritmes en een bedwelmende, bijna hypnotiserende vocalen. Hemphill werkt samen met multi-instrumentalist Morgan Henderson, bekend van The Blood Brothers, die op verschillende nummers de woodwinds inspeelt en zo extra lagen toevoegt aan het geluid. Ook zangeres Angelika Kaswalder, Hemphills echtgenote, levert een vocale bijdrage op het album, wat zorgt voor persoonlijke diepgang en variatie.

Het album opent met het nummer Opening Chord, een track die zowel langzaam en minimalistisch begint als bekend doet denken aan Hemphills eerdere werk bij Liars. Gedurende het nummer verschuift de stijl richting post-rock en zelfs Duitse new-wave, waarbij structuur en sfeer elkaar afwisselen. Een ander opvallend nummer is Strawberry Hill, dat inspiratie put uit Hemphills jeugd in Californië en zijn fascinatie voor oldies-compilaties. Dit nummer brengt melodieuze elementen samen met experimentele elektronica, waardoor het zich onderscheidt binnen de tracklist. Ook Predictable Pan (Theme From A Book Of Perfectly Drawn Lines) valt op door zijn gelaagde compositie en subtiele productie.

Rhetoric & Terror is een album waarin experiment en emotie centraal staan. Hemphill gebruikt de muziek niet alleen als expressiemiddel, maar ook als onderzoek naar de relatie tussen kunst en persoonlijke ervaring. De luisteraar wordt meegenomen in een wereld waarin melodie en destructie elkaar ontmoeten, steeds in nieuwe vormen en kleuren. Dit maakt het album tot een intrigerende, onvoorspelbare ervaring die ruimte biedt aan zowel introspectie als verwondering. Het genre bevindt zich op het snijvlak van avant-garde, experimenteel, industrial en post-rock, waarmee Hemphill een uniek geluid neerzet dat vernieuwend is binnen het hedendaagse muzikale landschap.