Nolan Sellwood - Cadence To The Flame (CD)

Nolan Sellwood’s album Cadence To The Flame is een hedendaagse folkplaat die sterk geworteld is in de tradities van akoestische singer-songwriters, waarbij met name invloeden van Nick Drake en John Martyn duidelijk doorklinken. Het album is uitgebracht op CD en is het tweede volledige studioalbum van de uit Minnesota afkomstige artiest. In totaal bevat de schijf elf subtiel gearrangeerde nummers, waarbij ingetogen zang en fijngevoelige gitaarpartijen de basis vormen. De productie is warm, eerlijk en laat het akoestische karakter volledig tot zijn recht komen. Kenmerkend zijn de ingetogen arrangementen, de helderheid van de opnames en het ruimte geven aan stilte en sfeer, iets wat in het genre vaak essentieel is.

De muziek op Cadence To The Flame kan het best omschreven worden als moderne indie-folk met traditionele trekjes, waar de nadruk ligt op melodische gitaarlijnen, sobere percussie en een authentieke, bijna intieme sfeer. Sellwood’s zang is vaak rustig en zacht, wat bijdraagt aan een gevoel van reflectie en bespiegeling. De liedjes getuigen van een zekere tijdloosheid en zijn doordrenkt van een dromerige melancholie die doet denken aan de jaren zestig en zeventig folk, maar met een eigentijdse helderheid.

Op het album springen enkele tracks eruit. 'State of Being' opent de plaat en zet direct de toon met een rustig tempo en doorleefde zang. Ook 'Banjo Song' is opvallend door het ragfijne, spaarzame banjospel, waarbij fragiliteit en ruimte voorop staan in plaats van virtuositeit. Verder is 'Cadence To The Flame', het titelnummer, noemenswaardig. Dit nummer is exemplarisch voor het album: de eenvoud en het vakmanschap in het spel zorgen ervoor dat de muziek kalm, doch indringend aanvoelt.

Cadence To The Flame is verschenen in 2024 op het label New Folk Records. De plaat sluit aan bij een traditie van introspectieve en minimale folk, en zal liefhebbers van akoestische singer-songwriterwerk zeker aanspreken. Sellwood’s tweede album markeert een duidelijke artistieke groei, waarbij hij nog meer dan op zijn debuutplaat ruimte laat voor nuance en emotie.