Nine Inch Nails - Bad Witch (LP)

Bad Witch is een lp van Nine Inch Nails, uitgekomen in 2018, en wordt algemeen beschouwd als een gewaagde verkenning van het industrial rockgenre met sterke invloeden uit noise, jazz, lounge en elektronische muziek. Het album biedt een rauwe, experimentele benadering en onderscheidt zich door het prominente gebruik van de saxofonist Trent Reznor, wat resulteert in een uniek en opvallend geluid binnen het oeuvre van Nine Inch Nails. Dit instrument past perfect binnen de vaak duistere en beklemmende sfeer die het album uitdraagt, en zorgt ervoor dat Bad Witch zich moeiteloos onderscheidt van eerdere releases van de band.

De zes tracks op deze plaat laten een breed scala aan stemmingen horen: van agressieve, industriële uitbarstingen tot meer ingetogen, bijna introspectieve passages. Het openingsnummer 'Shit Mirror' presenteert meteen de compromisloze energie van het album, gedreven door venijnige beats en Reznors expressieve vocalen. In dit nummer wordt gethematiseerd hoe verandering en persoonlijke transformatie altijd blijven doorwerken, ondersteund door een rauw, opzwepend geluid. Verderop in het album duikt 'God Break Down the Door' op, een single die het industrieel fundament mengt met onstuimige jazzinvloeden en een opvallende saxpartij. Het elektronische karakter van deze track wordt versterkt door een hypnotiserende groove, wat het een van de meest opvallende nummers van het album maakt.

Ook het instrumentale 'Play the Goddamned Part' onderstreept de experimenteerzucht van het album. Hier komt Reznors saxofonist-rol opnieuw duidelijk naar voren; de track zweeft tussen chaos en structuur en roept de sfeer op van een vrije jazzimprovisatie ingebed in elektronische ruis. Deze instrumentale stukken zorgen voor ademruimte en zetten de luisteraar telkens op het verkeerde been, terwijl ze de duisternis en sfeer van de plaat versterken.

Bad Witch is geen gemakkelijk album, maar wel een fascinerend staaltje van muzikale vernieuwing. De plaat sluit af met 'Over and Out', waarin aanvankelijk opzwepende elektronica langzaamaan overgaat in een langgerekte ruis, een onheilspellend einde dat de desoriënterende vibe van het hele album samenvat. Met deze lp bewijst Nine Inch Nails zich opnieuw als pionier binnen het genre, waarbij grenzen doelbewust worden opgezocht en verlegd, zonder de identiteit van de band uit het oog te verliezen.