Mr. Natural

Stanley Turrentine’s Mr. Natural is een album binnen het jazzgenre dat een bijzonder plek inneemt in zijn omvangrijke Blue Note-oeuvre. De plaat werd in het najaar van de jaren zestig opgenomen in de beroemde studio van Rudy Van Gelder, maar het duurde zestien jaar voordat hij uiteindelijk zijn weg vond naar de winkels. Deze LP biedt een mooi inzicht in de overgang van de hard boptraditie naar soulvolle, bluesgeoriënteerde jazz en weerspiegelt de muzikale signatuur van Turrentine: een krachtige tenorsaxofoon, warm en expressief, altijd geworteld in blues en soul.

Mr. Natural onderscheidt zich door de samenstelling van de band. Naast Turrentine zelf op saxofoon spelen jazziconen mee als Lee Morgan op trompet, McCoy Tyner op piano, Bob Cranshaw op bas en Elvin Jones op drums. Ray Barretto voegt op meerdere nummers extra kleur toe met zijn congas, waardoor sommige stukken een subtiele Latijns-Amerikaanse touch krijgen. In een tijd waarin progressieve jazz en experimenten met vrije vormen steeds populairder werden, kiest Turrentine op dit album nadrukkelijk voor toegankelijkheid en emotie. De muziek blijft geworteld in herkenbare ritmes en melodieën, met een nuchtere, down-to-earth aanpak die appelleert aan een breed publiek.

Het album kent een sterke opening met Stanley’s Blues, ook bekend als Wahoo. Dit is een lang uitgesponnen stuk waarin de band alle ruimte krijgt om te improviseren, met name Tyner en Morgan tillen het niveau door hun inventieve bijdragen. Opvallend is ook het nummer Shirley, een ode aan Turrentine’s toenmalige vrouw Shirley Scott. Dit nummer kenmerkt zich door een ontspannen, bluesy sfeer en fraai samenspel tussen saxofoon en trompet. Voor de fijnproever is het een hoogtepunt, mede door de diepe emotionele laag die Turrentine in zijn spel legt.

Op het tweede deel van de LP komt de band met Tacos, een compositie waarin de percussie van Barretto centraal staat en het ritme een Latijns temperament krijgt. De plaat bevat verder een fraai bewerkte jazzstandard, My Girl Is Just Enough Woman For Me, die de traditionele hard bop herinterpreteert in het karakteristieke Turrentine-idioom: warm, groovend en toegankelijk. Het slotnummer is een opvallende cover van Can’t Buy Me Love, origineel van The Beatles. Hierin geeft Turrentine een eigen, bluesachtig draai aan het beroemde popnummer, terwijl Elvin Jones met zijn swingende ritmes het stuk aandrijft en het album passend afsluit.

Mr. Natural werd uiteindelijk uitgebracht als LP nadat het lange tijd in de archieven van Blue Note bleef liggen. Zijn late release maakte oorspronkelijk weinig indruk, maar het album heeft een herwaardering ondergaan dankzij nieuwe uitgaven en de blijvende belangstelling voor Stanley Turrentine als een van de toonaangevende saxofonisten van zijn tijd. Het album valt binnen het soul jazz en hard bop spectrum en is exemplarisch voor Turrentine’s unieke benadering van jazz: warm, bluesy, nooit overdreven complex, maar altijd met innovatieve accenten die het vakmanschap van de bandleden onderstrepen.

Mr. Natural is een eerbetoon aan de toegankelijkheid en emotionele kracht van jazz, met topmusici die het genre een eigen en persoonlijk stempel geven. Tracks als Shirley, Tacos en Can’t Buy Me Love laten ieder een andere kant van Turrentine’s muzikaliteit horen. Het album is oorspronkelijk opgenomen in 1964 en vormt een waardevolle aanvulling op het oeuvre van Stanley Turrentine binnen het tijdloze jazzlandschap.