Mike Oldfield - Tubular Bells (2009) (CD) (Remastered 2009)

Mike Oldfield – Tubular Bells (Remastered 2009) is een heruitgave van het iconische debuutalbum van Mike Oldfield, oorspronkelijk uitgebracht in 1973. Deze editie is in 2009 opnieuw uitgebracht en geremasterd, waarbij Oldfield vanuit zijn eigen studio opnieuw aan het album heeft gewerkt. Het genre van Tubular Bells is vooral te omschrijven als progressieve rock, met duidelijke invloeden vanuit de minimal music en klassieke muziek. Het album staat bekend om zijn instrumentale en lang uitgesponnen composities, met spannende overgangen en innovatieve opname- en speelmethode, waarbij Oldfield vrijwel alle instrumenten zelf inspeelde.

Deze geremasterde cd heeft als opvallende eigenschap dat de originele opname een volledig nieuw stereomix heeft gekregen. Hierdoor klinkt het geheel frisser en krachtiger dan eerdere edities, met meer ruimtelijkheid en meer diepgang in het geluidsbeeld. De productie is helder, en het resultaat doet recht aan de complexe gelaagdheid van de muziek en het unieke karakter van de verschillende instrumenten die Oldfield gebruikte. Luisteraars merken op dat door deze aanpak het album in 2009 weer relevant en eigentijds klinkt, terwijl het oorspronkelijk een product van zijn tijd was, verbonden aan de opkomst van de serieuze Britse progressieve rock.

Het album bestaat in hoofdlijnen uit twee lange stukken: Tubular Bells Part One en Tubular Bells Part Two. Tubular Bells Part One is zonder twijfel het beroemdste deel van het album, met het atmosferische en thematische motief dat wereldwijd bekend werd dankzij het gebruik in de film The Exorcist. Deze track bouwt langzaam op, brengt uiteenlopende muzikale motieven samen, en laat de luisteraar steeds opnieuw verrassen door de onverwachte wendingen. Tubular Bells Part Two heeft een andere sfeer, met meer folkloristische invloeden, waaronder een karakteristiek, bijna vrolijk slotdeel waarin onder andere de mandoline een belangrijke rol speelt.

Naast deze twee monumentale tracks is op veel uitgaven van deze geremasterde versie ook de singleversie van Tubular Bells opgenomen, die in het verleden werd uitgebracht als een ingekorte, meer toegankelijke variant van het eerste deel. Deze single laat zien hoe het album ook in kortere vorm zijn aantrekkingskracht wist te behouden.

De 2009-editie bestaat uit meerdere luisteropties: naast het nieuw geremasterde stereoalbum is vaak ook het originele album uit 1973 aanwezig, evenals extra's zoals surroundmixen of een dvd. Daardoor krijgen bestaande fans en nieuwkomers een volledig beeld van zowel de historische relevantie als de technische vooruitgang en tijdloze kracht van Tubular Bells.

Tubular Bells blijft, ook in de 2009-versie, een bijzonder en invloedrijk album in de geschiedenis van de pop- en rockmuziek. Het is een schoolvoorbeeld van progressieve muziek waarin technische vindingrijkheid en compositorische ambitie samensmelten tot een genadeloos herkenbare en tijdloze luisterervaring.