Mick Jagger - She's The Boss (LP)

She’s The Boss is het debuut soloalbum van Mick Jagger, uitgebracht op vinyl lp in het midden van de jaren tachtig. Met dit album zette Jagger voor het eerst een grote stap buiten de bekende schaduw van The Rolling Stones en onderzocht hij zijn eigen muzikale identiteit, los van de groep waar hij decennialang het gezicht van was.

Het album behoort tot het genre rock, met duidelijke invloeden uit pop, funk en new wave, waardoor de muziek een opvallende, moderne sound heeft die het midden houdt tussen dansbare beats en klassieke rockelementen. Door de mix van gitaren, stevige ritmes en synthesizerpartijen sluit het album duidelijk aan bij het popgeluid uit die periode. Dit wordt versterkt door samenwerkingen met bekende muzikanten zoals Jeff Beck, Herbie Hancock, Pete Townshend en Nile Rodgers, die allemaal bijdragen aan het eigentijdse karakter van het album.

She’s The Boss is enerzijds een verzameling van party jams, soms lichtvoetig en funky, maar bevat ook momenten van introspectie en ballads. De nummers zijn bij vlagen uitbundig en dansvloergericht, soms bijna experimenteel, maar bevatten altijd de herkenbare energieke stijl van Jagger. In veel tracks klinkt zijn veelzijdige vocale stijl door, van croonen tot falset tot haast gesproken tekst, waarmee hij zijn karakter als performer en frontman onderstreept.

Op het album staan negen tracks. Een van de bekendste is Just Another Night, een typische single met een aanstekelijk refrein en een productie die direct de jaren tachtig ademt. Ook Lucky In Love valt op, vooral vanwege het funky ritme, een pakkende riff en Jaggers energieke zang, wat het nummer tot een van de uitschieters van het album maakt. Daarnaast is Hard Woman een belangrijk nummer, een ballad waarin Jagger zich kwetsbaarder en melodieuzer laat horen dan in zijn werk met de Stones.

She’s The Boss verscheen in het jaar dat Mick Jagger voor het eerst nadrukkelijk expliciet als soloartiest naar buiten trad. De productie werd mede verzorgd door onder andere Nile Rodgers en Bill Laswell, wat zijn sporen nalaat in het veelkleurige en ritmisch georiënteerde klankbeeld van het album.

Tot slot is She’s The Boss als lp een document van zijn tijd: het laat horen hoe een rockicoon zichzelf probeerde te vernieuwen, met behoud van zijn kenmerkende bravoure, maar ook met ruimte voor vernieuwing en experiment. Het album biedt een staalkaart van Jagger’s muzikale interesses buiten de Stones en is vooral interessant voor wie de ontwikkeling van zijn persoonlijke stijl en muzikale invloeden wil volgen.