Metronomy - The English Riviera (CD)

Metronomy’s The English Riviera is een studioalbum van de Britse band Metronomy, uitgebracht op cd. Dit album markeert een duidelijke stijlverandering ten opzichte van hun eerdere werk: waar hun vorige albums zoals Nights Out bekendstonden om grillige, elektronische en soms chaotische electropop, kiest The English Riviera juist voor een verfijnde, gestroomlijnde benadering van popmuziek.

Het genre van The English Riviera nestelt zich tussen synthpop, indiepop en elektronische pop, met invloeden uit de jaren tachtig. Het album kenmerkt zich door warme, vloeiende baslijnen, speelse en heldere synthesizers, en een ontspannen, bijna zonovergoten sfeer. Vooral de ritmesectie en het subtiele gebruik van percussie vallen op, een direct gevolg van de banduitbreiding met onder meer een vaste drummer. Hierdoor krijgt het geluid meer diepte en ruimte, en kunnen de composities van frontman Joseph Mount beter tot hun recht komen.

Het concept van het album draait om de Britse zuidkust, met name rond de streek Devon, en ademt het leven aan de Engelse kust uit in al zijn tegenstellingen. In het begin van het album hoor je het geluid van meeuwen en golven, waarmee direct een zomerse sfeer wordt neergezet. Naast nostalgie klinkt er ook weemoed door, verwerkt in teksten die refereren aan jeugdherinneringen en de diverse kanten van het opgroeien in een kustplaats die zowel idyllisch als afgeleefd kan overkomen.

Onder de tracks die The English Riviera typeren zijn er een aantal die inmiddels iconisch zijn geworden binnen het oeuvre van Metronomy. ‘The Bay’ is misschien wel het bekendste nummer van het album, en grijpt de luisteraar meteen met zijn dansbare baslijn en catchy refrein. De tekst refereert nadrukkelijk aan het kustleven en bevat de pakkende zin '’cos this isn’t Paris/ and this isn’t London/ and it’s not Berlin and it’s not Hong Kong.' Een andere opvallende track is ‘The Look’, herkenbaar aan de minimalistische synthmelodie en de nonchalant gebrachte zang, waarin het zomerse gevoel wordt versterkt door een bijna nostalgische ondertoon. Ook ‘She Wants’ valt op, met een strak samenspel van bas en elektronica, waarin subtiele invloeden van Japanse synthpop zijn verwerkt.

De productie van The English Riviera is transparant en gelaagd: elk instrument en elk detail komt helder naar voren, zonder dat het geheel te vol of druk klinkt. Het resultaat is een plaat die lichtvoetig aandoet, maar bij nadere beluistering rijk is aan muzikale vondsten en inventieve arrangementen. De sfeer is consistent, wat het album uitermate geschikt maakt om van begin tot eind in één ruk te beluisteren.

Het album werd in het begin van het vorige decennium uitgebracht en betekende voor Metronomy hun definitieve doorbraak naar een breder publiek, mede dankzij het frisse en toegankelijke karakter van de muziek. Al snel groeide The English Riviera uit tot een moderne klassieker binnen de Britse popscene en het wordt vaak genoemd als een van de sterkste indiepop-platen van zijn generatie.