Metallica - Hardwired...To Self-Destruct (2 CD)

Hardwired...To Self-Destruct is het twaalfde studioalbum van Metallica en markeert een krachtige terugkeer naar hun roots met een moderne benadering van thrash- en heavy metal. Dit dubbelalbum bevat in totaal twaalf tracks verdeeld over twee schijven en werd uitgebracht in het midden van het vorige decennium. Bij de release viel het album meteen op door zijn energieke, agressieve sound en zijn rauwe productie die het DNA van Metallica eer aandoet.

Het genre van dit album is zonder twijfel metal, met sterke invloeden van thrash metal, het genre waarmee Metallica destijds hun naam vestigden. Op Hardwired...To Self-Destruct keert de band terug naar de karakteristieke snelle riffs, vuile solo’s en een ongepolijste productie, terwijl er ook ruimte is voor melodie en variatie. Het album voelt als een brug tussen de vroege, compromisloze thrashperiode van Metallica en hun latere, meer melodieuze werk.

De eerste cd opent direct furieus met het titelnummer 'Hardwired'. Deze track is kort, meedogenloos en dient als een statement van de band: Metallica is terug en ze klinken weer boos, energiek en urgent. De indrukwekkende riffs en het razende tempo zetten meteen de toon voor het album. Vervolgens hoor je nummers als 'Atlas, Rise!' en 'Now That We're Dead'. 'Atlas, Rise!' is een klassiek Metallica-nummer, met dynamische tempowisselingen en gelaagde gitaarpartijen, terwijl 'Now That We're Dead' een toegankelijkere melodielijn heeft en het typerende zware groove-geluid van de band onderstreept.

Een ander hoogtepunt is 'Moth Into Flame', dat al snel uitgroeide tot een favoriet bij fans en vaak live wordt gespeeld. Dit nummer blinkt uit door zijn pakkende refrein, sterke opbouw en kritisch tekstueel thema – typerend voor het maatschappelijk betrokken karakter dat Metallica in hun latere werk heeft ontwikkeld. Een diepere track als 'Dream No More' geeft variatie met een langzamere, dreigende sfeer en laat de vocale veelzijdigheid van James Hetfield horen.

Het album als geheel is veelzijdig en neemt de luisteraar mee door een scala aan emoties, van furie en frustratie tot introspectie. De tweede cd bevat onder andere tracks als 'Spit Out the Bone', wellicht het hardste nummer van het album, waarin de band volledig losgaat met razendsnelle drums en heftige gitaarlijnen. Elk nummer is doordrenkt met de herkenbare energie en melodie van Metallica en geen enkele track voelt als opvulling.

Hardwired...To Self-Destruct laat horen dat Metallica, zelfs decennia na hun debuut, nog steeds relevant en impactvol zijn in het metalen genre. Het album is een viering van hun muzikale erfenis en een bewijs dat ze hun artistieke honger niet verloren zijn. De band levert opvallend tight spel, pakkende hooks en een productie die alles uit de speakers laat knallen. Met deze dubbel-cd brengen ze een ode aan het verleden, zonder het heden en hun ontwikkeling uit het oog te verliezen.