McCoy Tyner - Time For Tyner (LP) (Tone Poet Series)

Time For Tyner van McCoy Tyner is een LP die wordt gezien als een mijlpaal binnen het moderne jazzgenre en verscheen in 1968. Dit album markeert Tyner’s derde uitgave op het Blue Note-label. De muziek heeft een duidelijk modal karakter, afkomstig uit zijn periode met het beroemde kwartet van John Coltrane. Na Coltrane’s overlijden kiest Tyner hier voor een kwartet zonder blazers, wat het album een transparant en uniek geluid geeft. Tyner wordt op deze sessie bijgestaan door Bobby Hutcherson op vibrafoon en marimba, Herbie Lewis op contrabas, en Freddie Waits op drums.

Het album begint met drie originele composities van McCoy Tyner, waaronder African Village en Little Madimba. Deze stukken kenmerken zich door hun ruimtelijkheid en rijke ritmische structuren, waarbij Hutcherson’s vibrafoon een expressieve, etherische laag toevoegt aan Tyner’s energiek en percussief pianospel. De twee muzikanten hebben hier een bijzondere chemie; hun samenspel klinkt dynamisch en fris, vol subtiele wisselwerking en melodische uitwisseling.

Tyner’s pianospel is onmiskenbaar krachtig, met diepe, dramatische akkoorden en een stuwende motoriek die kenmerkend is voor zijn stijl. Hutcherson’s benadering is juist luchtig en delicaat, waardoor een interessante balans ontstaat tussen intensiteit en transparantie. De ritmesectie met Lewis en Waits zorgt voor een solide, groovend fundament, waarin vooral de ritmische diversiteit opvalt: drie van de vier instrumenten zijn in essentie percussief, en dat verhoogt de ritmische drive en spanning van het album.

Naast Tyner’s eigen composities zijn er op Time For Tyner ook interpretaties van jazzstandards te vinden. Een goed voorbeeld daarvan is het nummer Surrey With the Fringe on Top, dat op het album een energieke, uptempo behandeling krijgt waar Tyner’s virtuositeit duidelijk naar voren komt. Het album sluit af met een solo pianoversie van I’ve Grown Accustomed to Her Face. Hierin laat Tyner zijn brede muzikale invloeden horen en zijn vermogen om ook binnen een klein muzikaal gebaar diep emotie en nuance te leggen.

Time For Tyner is zowel voor de jazzliefhebber als de serieuze pianoluisteraar een essentiële plaat, die de evolutionaire kracht van jazz in die periode perfect weergeeft. Het kwartet speelt met veel vrijheid en inventiviteit, waarbij Tyner’s modale harmonieën en ritmische drive in combinatie met Hutcherson’s klankkleur het album zijn eigen karakter geven. Deze LP is een document van Tyner’s artistieke rijpheid, zijn individuele stem na Coltrane, en blijft, mede dankzij de eigentijdse reissues, relevant als tijdloos jazzalbum.