Mauro Tortorelli - Castelnuovo-Tedesco: Music For Violin And Piano (CD)

Een ongeëvenaarde verzameling kamermuziek die de loop van de 20e eeuw in kaart brengt via de eclectische stemmen en de bewogen muzikale reis van een Italiaans-Amerikaanse componist.

Mario Castelnuovo-Tedesco (1895-1968) kan nog steeds beschouwd worden als een componist voor gitaar, het best bekend door zijn samenwerking met Andres Segovia, maar Brilliant Classics heeft andere kanten van deze productieve musicus belicht door middel van eerste opnames en moderne herontdekkingen van zijn pianomuziek (BC94811) en zijn liederen, met name zijn bewerkingen van Shakespeare (BC95548).

Nu ligt de focus op zijn kamermuziek, met deze nieuwe studio-opnames van suites, sonates, toongedichten en fantasieën. Van de pikante miniaturen van de twee Signorine Op.10 tot de neoklassieke economische Suite 508 Op.170, alle werken hier zijn overvloedig voorzien van de bitterzoete harmonieën en stijgende melodische vervoering die Castelnuovo-Tedesco's muziek gedurende zijn lange carrière een karakteristieke smaak hebben gegeven. Lied zonder woorden is een andere rode draad in zijn oeuvre, hier voor het eerst te horen in de Tre canti all'aria aperta uit 1919. Toscaanse volksliederen en middeleeuwse troubadourtradities worden gekruid met Bartokiaanse harmonie in een frisse en aansprekende combinatie.

De schrijfwijze voor de strijkinstrumenten is betrouwbaar extrovert en idiomatisch, beïnvloed door de dedicatees en eerste vertolkers van de muziek zoals Jascha Heifetz, Albert Spalding en Adila Fachiri, kleindochter van Joseph Joachim. Notturno Adriatico is een verstild, droomachtig toonbeeld met een ijle greep op het repertoire, zoals de virtuoze opbloei van Exotica: A Rhapsody of the South Seas. De uitgebreide fantasie op thema's uit Donizetti's La fille du regiment is echter een substantiële zeldzaamheid die een veel bredere verspreiding verdient. In dezelfde traditie van de operafantasie staat een parafrase van Rossini's 'Largo al factotum'; net als de twee behendige miniaturen uit een serie wenskaarten op.170 werd de parafrase in druk uitgegeven, terwijl het grootste deel van de vijfdelige Donizetti-fantasie ongepubliceerd blijft. Dat geldt ook voor de Suite 508 voor altviool en piano, gecomponeerd in 1960. Met typische vindingrijkheid werkt Castelnuovo-Tedesco in de naam van de verschillende dedicatees aan elk van de zeven delen, wat resulteert in chromatiek die soms op het randje van atonaliteit balanceert, maar die betrouwbaar wordt gehanteerd met verve en melodische prominentie.